14 آبان، عزای عمومی تاریخ استقلال با وداع دانایی فرد و منصور خان

مهدی حداددپور_ 14 آبان برای تیم استقلال و تاریخ این باشگاه بزرگ ایرانی یک روز مهم و البته تلخ است، 2 نفر از مشاهیر صاحب نام و تاریخ ساز باشگاه استقلال در این روز دیده از جهان فانی فروبسته و به جایگاه ابدی سفر کردند.

هر 2 مرد به نوعی پدر و صاحب اعتباری تاریخی در استقلال بوده اند.

اولی علی دانایی فرد، یکی از بنیانگذاران باشگاه دوچرخه سواران که نیای تیم استقلال بود، او در نسل اول این مجموعه در ابتدای دهه 20 زمانی که تنها 24 سال داشت نقش برادر بزرگتر و کاپیتان را برای استقلالی ها بازی کرد، در سالهای طولانی دهه 20 و 30 مربی استقلال بود و سالهای زیادی از دهه 40 تا قبل از حضور محمودبیاتی این مسئولیت را عهده دار بود، در زمان اولین دربی پایتخت در سال 1347 هم او در 47 سالگی سرمربی تیم استقلال بود.

شماری از بزرگترین مردان تاریخ استقلال، از بیوک جدیکار و پرویز کوزه کنانی و عارف قلی زاده گرفته تا آشوت آودیان، ژرژمارکاریان، محمد بیاتی، محمد بیاتی و سپس در نسل های بعدی منصور پورحیدری، کامبیز جمالی، اکبر کارگرجم، حسین فرزامی و زیر نظر او بازی می کردند.

علی دانایی فرد پدر یکی از معروف ترین ستارگان تاریخ تیم ملی هم بود، ایرج، زننده اولین گل تاریخ ایران در جام جهانی، فرزند برومند او بود.

اما منصور پورحیدری بعد از انحلال دارایی تهران در سال 47 به استقلال آمد و تا پایان دوران فوتبالش به این تیم وفادار بود.

دفاع راست شایسته تیم، سالها آبی پوشید و آن قدر بزرگ بود که به تیم ملی هم رسید اما او مربیگری را بیشتر دوست داشت و در ان خوب هم پیشرفت کرد و بعد از این که مدتی دستیار رایکوف و جگیچ شد، اولین سرمربی استقلال بعد از انقلاب شکوهمنداسلامی  هم شد.

پورحیدری بارها در استقلال سرمربی بود،

با او استقلال قهرمان آسیا شد، با او استقلال قهرمان لیگ ایران شد، با او استقلال بارها قهرمان جام حذفی شد، با او استقلال قهرمان مسابقات فوتبال باشگاه های تهران شد، مدتی در هیات مدیره و مدتی سرپرست استقلال بود، تصویر حضورش با عصا، در اوج بیماری، نماد عشق و تعصب او به پیراهن استقلال بود.

منصور خان زمانی هم سرمربی تیم ملی بود و با هدایت او تیم ملی فوتبال کشورمان در بازیهای آسیایی 1998 بانکوک عنوان قهرمانی را به دست آورد.روح هر دو عزیز شاد.