آغاز امید بعد از مصائب

گزارش یک - محسن اثیمی - تیم ملی فوتبال امید با مشکلات بسیاری خود را به ناگویا رساند تا امروز اولین دیدار خود را برابر امارات انجام دهد. مشکلاتی که امیدها با آن مواجه بودند برای اولین بار اتفاق نیفتاد و احتمالا آخرین بار آن نیز نخواهد بود. سال‌هاست که به دلایل مختلف ارتباط و تعاملی که باید بین این تیم و باشگاه‌ها وجود داشته باشد، ایجاد نشده است. از یک سو باشگاه‌ها می‌گویند برای بازیکنان‌شان هزینه کرده‌اند و چون فیفادی نیست بازیکنان را به تیم امید نمی‌هند. در طرف دیگر یکی از تیم‌های ملی قرار دارد که برای دفاع از نام و اعتبار ایران گام به مسابقات می‌گذارد. فرقی نمی‌کند بازی‌های آسیایی باشد یا جام ملت‌ها یا انتخابی المپیک. همین اتفاقات سبب شده نیم قرن در حسرت المپیک بمانیم و حتی زمانی هم که بهترین نفرات را در اختیار داشتیم باز هم در رسیدن به این رودیداد بزرگ ناکام بمانیم. با همه این مصائب و مشکلات، امیدهای فوتبال ایران از امروز کار خود را در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی آغاز می‌کنند، به این امید که این بار نتیجه‌ای متفاوت را رقم بزنند. البته که کاری سخت و دشوار پیش‌روی شاگردان حسین عبدی قرار دارد. تیم‌های آسیایی سرمایه‌گذاری خوبی روی پایه‌های خود انجام داده‌اند و به همین دلیل شاهد پیشرفت آنها بوده‌ایم. این را در نتایج چند سال اخیر آسیایی‌ها می‌توان به وضوح دید.

بازی‌های آسیایی می‌تواند پیش زمینه‌ای برای المپیک باشد. حضور با تیم زیر ۲۱ سال بزرگترین مزیتی است که تیم‌ها در فاصله دو سال تا المپیک می‌توانند از آن بهره ببرند تا این نفرات حداقل ۲ سال کنار هم کار کنند و برای المپیک در بهترین شرایط خود قرار داشته باشند. حسین عبدی نیز همین موضوع را مدنظر قرار داد و حالا نسل جوان فوتبال ایران برای اثبات شایستگی‌هاش می‌خواهد با وجود تمام مشکلات و موانع گام محکمی در ناگویا بردارد. انگیزه این بازیکنان می‌تواند برگ برنده آنها باشد تا امیدها در شرایطی که برخی بازیکنان را همراه خود نمی‌ببیند دور تازه ماجراجویی خود را آغاز کنند. این تیم چه نتیجه بگیرد و چه نگیرد باید حفظ و حمایت شود تا ایران بعد از سال‌ها طلسم حضور در المپیک را بشکند.