ستون آخر- ملیپوشان جوانان و امید فوتبال ایران از آخر هفته گذشته در دو شهر مختلف در کشور ترکیه اردوی آمادهسازی خود را از سر گرفتهاند و هر دو برای تورنمنتهایی متفاوت اما برای یک هدف مشترک در فاصله حدود ۴۰۰ کیلومتری از یکدیگر، زیرنظر مربیان خود به تمرین مشغولاند. اتفاقی که این روزها در اردوهای تیمهای ملی امید و جوانان دیده میشود، فقط چند جلسه تمرین یا یک اردوی برونمرزی نیست؛ نشانه شکلگیری نگاهی است که فوتبال ایران سالها انتظارش را میکشید. این روزها، هم در اردوی تیم ملی امید و هم در جمع جوانان، بیش از هر چیز یک نگاه مشترک دیده میشود؛ نگاه به ساختن، نه فقط نتیجه گرفتن. آرامشی که در اردوها جریان دارد، نظم در برنامهها، اعتماد میان مدیران، کادر فنی و بازیکنان و رضایتی که از زبان اعضای تیمها شنیده میشود، اتفاق کوچکی نیست.
هیچ تیم ملی بزرگی، یکشبه متولد نمیشود. ستارههای فردا، همین امروز در زمینهای تمرین عرق میریزند؛ با پیراهن جوانان، امید یا حتی در ردههای پایینتر. هر پاس، هر دویدن و هر جلسه تمرین، آجر دیگری بر بنای فوتبال فرداست. اگر این مسیر با ثبات ادامه پیدا کند، فاصله میان استعداد و موفقیت، کمتر از همیشه خواهد بود. فوتبال ایران برای بازگشت به قلههای آسیا و حضور قدرتمند در جهان، بیش از هر چیز به همین سرمایهگذاری نیاز دارد؛ سرمایهگذاری روی انسان، روی استعداد و روی نسلی که هنوز فرصت دارد تاریخ خودش را بنویسد. امروز خبری از جام و مدال نیست اما مهمتر از آن، بذر امیدی است که در زمین فوتبال کاشته شده. سالهای آینده وقتی سکوها به افتخار تیم ملی فریاد بکشند، باید به یاد بیاوریم که آن پیروزیها، از همین روزها آغاز شد؛ از روزهایی که آینده، جدی گرفته شد.
