رمز ماندگاری سرزمین مادری
هر شب، در سراسر کشور، باشگاه‌ها با برپایی موکب‌ها، به استقبال مردمی رفتند که در خیابان‌ها ایستادگی کردند و حافظ امنیت و آرامش شدند.
سرمقاله - مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ج.ا.ایران - در روزهایی که میلیون‌ها ایرانی گرداگرد سفره پر خیر و برکت پروردگار در ماه مبارک رمضان نشسته بودند، سایه شوم جنگ بر سرزمین‌مان افتاد و صدای بمب و موشک در کوچه‌ها پیچید اما بار دیگر چیزی فراتر از ترس و ویرانی در دل ایرانیان جوانه زد: پایداری، همدلی و انسانیت.پایداری و استقامتی که نه فقط در ایستادگی مقابل سختی‌ها، بلکه در مهربانی، همدلی و عشق به یکدیگر معنا پیدا کرد.
مردمی که شاید هر کدام در دل خود نگرانی‌ها و گله‌هایی داشتند، اما وقتی پای میهن، نظام و ناموس به میان آمد دست از حمایت هم نکشیدند و نشان دادند که در تاریک‌ترین روزها، نور انسانیت در این سرزمین که قعطه‌ای از بهشت است، خاموش نمی‌شود.در این میان، خانواده بزرگ فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی کشور، جلوه‌ای درخشان از این همدلی را به نمایش گذاشتند.
هر شب، در سراسر کشور، باشگاه‌ها با برپایی موکب‌ها، به استقبال مردمی رفتند که در خیابان‌ها ایستادگی کردند و حافظ امنیت و آرامش شدند. این حرکت، فقط یک اقدام نمادین نبود، یک مسئولیت اجتماعی بود. مسئولیتی که از سوی مدیران، بازیکنان، مربیان و حتی هواداران به زیبایی درک و اجرا شد.آن‌ها نشان دادند که فوتبال تنها یک بازی نیست، بلکه بخشی از زندگی مردم است، از دل مردم آمده و برای مردم نفس می‌کشد.
وقتی بازیکنان تیم ملی با کوله‌پشتی‌های کودکان شهید مدرسه «میناب» در زمین فوتبال در کنار مردم سوگوار ایستادند، وقتی مدیران امکانات را برای خدمت‌رسانی بسیج کردند و وقتی هواداران با حضور و همراهی‌شان گرما بخش این حرکت شدند، معنای واقعی شعار «تا پای جان برای ایران» جان گرفت. این شعار دیگر فقط یک جمله نبود، بلکه به یک حقیقت زنده تبدیل شد.در روزهای تلخ، وقتی دل‌ها سنگین بود، اعضای این خانواده بزرگ فقط به حضور در زمین بازی بسنده نکردند. آن‌ها با اهدای خون، با دلگرمی دادن به یکدیگر، با اعلام مواضع شفاف در رسانه‌ها و مرزبندی با دشمن آمریکایی-صهیونیستی، با حمایت از نیروهای امدادی، انتظامی و هلال احمر، نشان دادند که «برادری» و «تسلیم‌ناپذیری» اسم رمز ماندگاری این سرزمین است و ثابت کردند که انسانیت، مرز و لباس نمی‌شناسد.این رفتارها، تصویری روشن از جامعه‌ای را ترسیم کرد که در آن، عشق و مهربانی جریان دارد. جامعه‌ای که در سخت‌ترین شرایط هم به جای فروپاشی، به هم نزدیک‌تر می‌شود. این همان نیرویی است که هیچ دشمنی توان شکستنش را ندارد. مردمی که در دلشان چنین مهری جریان دارد، هرگز شکست نمی‌خورند، زیرا سرمایه‌ای دارند که از هر سلاحی قوی‌تر است، و آن سرمایه دل‌هایی سرشار از عشق به میهن، اسلام و نظام مقدس جمهوری اسلامی است.
شاید جنگ بتواند دیوارها را ویران کند، اما نمی‌تواند پیوند دل‌ها را از هم بگسلد. آنچه در این روزها در ایران دیده شد، گواهی بود بر اینکه ریشه‌های همدلی در این خاک عمیق است. از زمین‌های فوتبال تا خیابان‌های شهر، یک صدا شنیده می‌شد: صدای انسانیت، صدای همراهی، صدای ایستادگی.و این همه، چیزی جز لطف خدا در قلب مردم این سرزمین نیست. مهری که در دل‌ها کاشته شده و در روزهای سخت شکوفه می‌دهد، نشانه‌ای است از امیدی که هیچ‌گاه خاموش نخواهد شد. ایران، با چنین مردمی، همیشه ایستاده خواهد ماند.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
