سرمقاله -  در روزهایی که فوتبال بانوان ایران با امید و انگیزه به سوی آینده می‌نگرد، حضور مرضیه جعفری بر نیمکت تیم ملی، نه فقط یک انتخاب فنی که یک پیام روشن به قاره آسیاست؛ پیامی از عزم، تجربه و باور به قهرمانی. مرضیه جعفری؛ بانوی شماره یک نیمکت ایران ماست.

«شماره یک» فقط یک عنوان نیست؛ مفهومی است از پیش‌تازی، از ایستادن در خط مقدم تحول. جعفری این جایگاه را نه با شعار، که با سال‌ها کار حرفه‌ای و قهرمانی‌های متوالی با خاتون بم به دست آورده است. او تیم ساخت، فرهنگ ساخت و مهم‌تر از همه، باور ساخت؛ باوری که امروز در چشمان ملی‌پوشان ما موج می‌زند.
بانوی شماره یک یعنی کسی که در روزهای سخت، ستون اعتماد است و در روزهای بزرگ، معمار افتخار. یعنی مربی‌ای که از دل فوتبال ایران برخاسته و حالا با تجربه‌ای بین‌المللی، تیم ملی را به سطحی تازه از بلوغ رسانده است. انتخاب او به عنوان بهترین سرمربی سال آسیا، تنها یک افتخار شخصی نبود؛ اعلام رسمی این حقیقت بود که فوتبال بانوان ایران صاحب یک رهبر در کلاس قاره است.
جعفری سال‌ها با ساختن تیمی مقتدر در باشگاه خاتون بم نشان داد موفقیت اتفاقی نیست. او با قهرمانی‌های پیاپی در لیگ برتر فوتبال بانوان ایران، استانداردی تازه برای حرفه‌ای‌گری، انضباط و ذهنیت برنده خلق کرد. کارنامه‌اش فقط به جام‌ها خلاصه نمی‌شود؛ او معمار نسلی از بازیکنان است که امروز ستون‌های اصلی تیم ملی‌اند. افتخار انتخاب به عنوان بهترین سرمربی سال آسیا، مُهر تأییدی بود بر سال‌ها تلاش بی‌وقفه و نگاه مدرنش به فوتبال.
اکنون در آستانه رقابت‌های جام ملت‌های زنان آسیا، فوتبال بانوان ایران بیش از هر زمان دیگری به ثبات و رهبری نیاز دارد؛ و چه کسی شایسته‌تر از جعفری که بارها در بزنگاه‌ها، تیم‌هایش را به اوج رسانده است؟ او به بازیکنانش جسارت رؤیاپردازی آموخته و به فوتبال ایران اعتمادبه‌نفس تزریق کرده است.
امروز حمایت از سرمربی تیم ملی، حمایت از یک فرد نیست؛ حمایت از مسیری است که با دانش، تجربه و ایمان ساخته شده است. بهترینِ آسیا با ماست؛ با همدلی خانواده فوتبال، می‌توانیم در جام ملت‌ها نه فقط شرکت‌کننده، که مدعی باشیم. آینده روشن است، وقتی سکان در دستان مرضیه جعفری است.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال