گزارش یک هشت سال پس از آخرین رویارویی در جام ملتهای آسیا، تقابل ایران و چین بار دیگر در مهمترین آوردگاه فوتبال قاره تکرار خواهد شد؛ دیداری که خاطره پیروزی قاطع تیم ملی در امارات ۲۰۱۹ را زنده میکند، اما برای نسل تازه فوتبال ایران، آزمونی با شرایط و اقتضائات متفاوت خواهد بود. سه ماه تا آغاز جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ باقی مانده و مسیر آمادهسازی تیم ملی باید با تمرکز بر همین تفاوتها دنبال شود.
آخرین تقابل دو تیم در مرحله یکچهارم نهایی جام ملتهای ۲۰۱۹ رقم خورد؛ جایی که شاگردان کارلوس کیروش با پیروزی ۳ بر صفر برابر چین به نیمهنهایی رسیدند. مهدی طارمی، سردار آزمون و کریم انصاریفرد گلزنان ایران در آن مسابقه بودند؛ دیداری که برتری فنی و آمادگی بالای تیم ملی را به نمایش گذاشت. آزمون در آن شب علاوه بر گلزنی، در خلق موقعیت و گل نخست طارمی نقش داشت و یکی از چهرههای اصلی پیروزی ایران بود. این نتیجه، آخرین تصویر رسمی از جدال دو تیم در جام ملتهاست؛ تصویری امیدوارکننده که البته نمیتواند جایگزین شناخت شرایط امروز دو تیم شود.
اکنون اما فوتبال ایران در آستانه ورود به مرحلهای تازه قرار دارد. فاصله هشتساله با آن مسابقه، تغییرات مهمی در ترکیب تیم ملی ایجاد کرده و جام ملتهای پیشرو فرصتی برای تثبیت این روند است. شیب محسوس جوانگرایی باید ادامه پیدا کند؛ نه با کنار گذاشتن تجربه، بلکه با ساختن ترکیبی متوازن که بازیکنان جوان در کنار مهرههای باتجربه، مسئولیتهای بزرگتری بپذیرند. فرصت دادن به نیروهای تازهنفس در اردوها و بازیهای تدارکاتی، زمانی ارزشمند خواهد بود که به شناخت دقیقتر کادر فنی از تواناییها و میزان آمادگی آنها منجر شود.
در همین مسیر، تقویت کادر فنی و تکمیل ظرفیتهای تخصصی تیم ملی نیز اهمیتی ویژه دارد. در سه ماه پایانی، تحلیل رقبا، ارزیابی عملکرد بازیکنان، بهبود هماهنگی خطوط و افزایش کیفیت تصمیمگیری در شرایط پرفشار باید به اولویتهای اصلی تبدیل شود. بازیهای تدارکاتی نیز صرفاً برای رسیدن به نتیجه مطلوب نیستند؛ آنها باید فرصتی برای شناسایی ضعفها، آزمودن راهکارهای تاکتیکی و کاهش اشتباهاتی باشند که در مرحله حذفی میتوانند هزینهای جبرانناپذیر داشته باشند.
مصاف با چین، فارغ از جایگاه آن در جدول مسابقات، میتواند معیاری برای سنجش کیفیت این آمادهسازی باشد. تیم ملی نباید تنها به خاطره پیروزی ۲۰۱۹ تکیه کند؛ بلکه باید با تکیه بر هویت فنی روشن، آمادگی بدنی مناسب و ترکیبی که نسل تازه در آن سهمی واقعی دارد، به استقبال این مسابقه برود. سه ماه زمان زیادی نیست، اما برای دقیقتر شدن برنامهها و رسیدن به هماهنگی بیشتر، فرصتی تعیینکننده است. هدف، تکرار صرف یک نتیجه تاریخی نیست؛ هدف، ساختن تیمی است که در جام ملتهای ۲۰۲۷ بتواند برای رسیدن به مراحل پایانی، از اعتبار فوتبال ایران دفاع کند.