گزارش یک_محسن اثیمی - تلاش، تلاش و تلاش. این خلاصه آن چیزی است که این روزها در اردوی تیم امید میگذرد. بازیکنانی که خود را آماده بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ میکنند، در فاصله حدود ۲ ماه مانده تا این رقابتها در اردو با تمام توان در تلاش هستند تا در فهرست نهایی سرمربی قرار بگیرند. بعد از برگزاری یک اردو در ترکیه، ملی پوشان امید بار دیگر راهی این کشور شدند تا خود را به اوج آمادگی برسانند. پرواز اختصاصی و فراهم شدن امکانات لازم چیزی است که اعضای تیم امید از آن ابراز رضایت و خوشحالی کردهاند. آنچه این روزها از مصاحبهها و حرفهای امیدها میخوانیم و میشنویم چیزی جز امیدواری به آینده نیست. سالهاست که به دلایلی خاص تیم امید در تورنمنتهای مختلف نتیجه نگرفته و با وجود بازیکنان خوبی که داشته پایان خوبی را رقم نزده؛ این بار اما همه با امیدواری صحبت میکنند. بازیهای آسیایی ناگویا میتواند سرآغاز راهی تازه برای تیم امید و فوتبال کشورمان باشد؛ هر چند باید پذیرفت کاری سختی در پیش است. سرمایه گذاری کشورهای آسیایی روی فوتبال پایه و توجه آنها به این نسل، سبب شده بسیاری از آنها پیشرفت قابل ملاحظهای داشته باشند و عملاً رقابت با این کشورها سخت و دشوار شود. اینکه آیا این دوره میتوان به ناکامیها پایان داد یا خیر پرسشی است که گذر زمان به آن پاسخ میدهد اما چیزی که اکنون وجود دارد امیدواری به آینده است. برای اینکه تیمهای پایهای در آسیا و جهان موفق باشند نیاز به مؤلفههای مختلفی است. فوتبال ایران از نظر استعداد و بازیکن در شرایط بسیار خوبی قرار دارد، کافی است که این استعدادها دیده شوند و با برنامهریزی مناسب به سمت نتیجه گرفتن پیش رفت. فوتبال کشورمان قابلیتهای زیادی دارد که بسیاری از آنها در سطوح پایهای هستند و باید از آنها بهره برد. این فوتبال میتواند و باید در میادین بینالمللی حرفهای زیادی بزند. حسین عبدی و شاگردانش این روزها با تمام وجود انرژی میگذارند تا این بار اتفاقی خوب برای تیم امید رقم بزند. به امید روزی که امید؛ امیدوارمان کند!
