ایرانی را باور کنید!
مردم ایران و بهویژه دل خانواده شهدا شاد شد. روح شهدا، بهویژه رهبر شهید و قائدمان، آرام گرفت.
ستون ویژه -دکتر مجید سعیدی - مگر میشود شما را از حمایت و پشتیبانی تماشاگرانتان محروم کنند و بدون انجام بازیهای خانگی، برای نخستین بار در تاریخ ادوار جام جهانی، سریعترین صعود را به جام ۲۰۲۶ داشته باشید؟
مگر میشود با برپایی اردو در شرایط جنگی، مراحل آمادهسازی را طی کنید و پا به مسابقات مهمی چون جام جهانی بگذارید؟
کجای دنیا دیدید! یک تیم ملی در تعطیلی مسابقات داخلی (لیگ) شکل بگیرد و دست آخر با هزار مانع و مشکل راهی جام جهانی شود؟ و از همه مهمتر، برای یکسوم نفرات تیمش (عوامل مدیریتی و اجرایی) ویزا صادر نکنند و حتی اجازه نداشته باشد ۴۸ ساعت قبل در محل مسابقه حضور داشته باشد و بلافاصله بعد از مسابقه، بدون سپری کردن مرحله ریکاوری، به هتل محل اقامتش بازگردد؟
آری!
اما در عوض، ملیپوشان، این شیربچههای ایران، این یوزهای جسور، همچون غیورمردان پشت لانچرها، در قلب لسآنجلس به رهبری امیر قلعهنویی کاری کردند کارستان. کاری کردند، بهخصوص جلوی بلژیک (این تیم تکرقمی رنکینگ فیفا) که همه جهان فریاد «ایران، ایران» را از قلب آمریکا شنید.
مردم ایران و بهویژه دل خانواده شهدا شاد شد. روح شهدا، بهویژه رهبر شهید و قائدمان، آرام گرفت.
همانطور که در آخرین دستنوشته تأکید کردم، ایرانیها اگر همت کنند، تلاش کنند، دست به دست هم بدهند، مصمم باشند، غیرت به خرج بدهند، در تاریخ چندهزارساله ثابت شده؛ ایرانی در شرایط سخت قادر است حماسه خلق کند؛ چه در سیاست، چه جنگ، چه فرهنگ، چه اقتصاد و صدالبته ورزش و فوتبال.
ایرانی افتخارآفرین است و با غیرت، با شهامت و ایثارگر.
روزی که آقا مجید جلالی، تئوریسین فوتبال کشورمان، با ادله ثابت کرد امیر قلعهنویی از مورینیو بالاتر و بهتر است، بیراه نگفت!
حالا فهمیدید چرا مربیان ایرانی و پرچمدار آنها «امیر قلعهنویی» از دهها مربی ممتاز خارجی بالاتر و بهتر و فهیمتر است؟
بیایید! تمام مشکلات و مصائب و سختیهایی را که تیم ملی در همین چند ماه اخیر با آن مواجه بوده (!) در کنار امکانات زیرساختی فوتبال کشورمان که تیمهای اولش فاقد زمین مناسب برای تمرین و مسابقه هستند قرار دهید. سپس نتایجی را که قلعهنویی در مدت حضورش در تیم ملی، خصوصاً در دو مسابقه اخیر در جام جهانی گرفته، مقایسه کنید. اگر یکدهم امکانات و آرامش مربیان خارجی حاضر در جام جهانی را قلعهنویی داشت، آیا با همین بازیکنانی که همه به سنوسال آنها گیر دادهاند، بهتر و بالاتر و ارزشمندتر از آنجلوتیها و دشانها و ... نبود؟
برای یکبار هم شده؛ چشمها را بشویید. شیشههای عینک بدبینی را تمیز کنید. ایرانی را باور کنید. همین و بس.