قصه بلند آقای شماره یک

ستون آخر- بعضی بازیکنان به بخشی از حافظه جمعی یک ملت تبدیل می‌شوند و برای همیشه در آن می‌مانند. علی‌رضا بیرانوند مطمئناً یکی از آن‌هاست. نامی که سال‌هاست با دروازه تیم ملی ایران گره خورده و هر جا سخن از مهم‌ترین لحظه‌های فوتبال ملی به میان می‌آید، ردپایی از او دیده می‌شود.دوام آوردن کم‌یاب است اما علی‌رضا را باید با دوام تعریف کرد و نوشت؛ درست در زمانه‌ای که همه منتظر یک لغزش هستند.

نسل‌ها در تیم ملی عوض شده‌اند؛ مربیان آمده‌اند و رفته‌اند؛ مدافعان کنار او تغییر کرده‌اند؛ اما وقتی فهرست تیم ملی منتشر می‌شود، هنوز هم نگاه‌ها ناخودآگاه دنبال یک نام می‌گردد؛ بیرانوند. بیرانوند فقط یک دروازه‌بان موفق نیست؛ بخشی از ثبات تیم ملی در یکی از پرالتهاب‌ترین دوره‌های تاریخ فوتبال ایران است. در سال‌هایی که فوتبال ایران بارها دستخوش تغییر شد، او یکی از معدود نقاط ثابت این تیم باقی ماند.

 این روزها که AFC نام او را میان چهره‌های شاخص آسیا قرار داده و رسانه‌های بین‌المللی از او به عنوان یکی از دروازه‌بانان تأثیرگذار نسل خود یاد می‌کنند، ارزش واقعی کارنامه‌اش بیشتر دیده می‌شود. موفقیت بیرانوند فقط در تعداد کلین‌شیت‌ها یا مهارها نیست؛ در این است که سال‌ها زیر ذره‌بین ماند و همچنان جایگاهش را حفظ کرد.در جام ۲۰۲۶، ستاره آسیا و یکی از ۵ قهرمان آسیایی تاریخ جام‌های جهانی از امیدهای اصلی ماست. او که همراه با مهدی طارمی به بخت اول ایرانی‌ها برای شادی بدل شده، می‌خواهد در لحظات مهم در درست‌ترین جای ممکن باشد؛ مثل لحظه مهار پنالتی کریستیانو رونالدو در جام ۲۰۱۸ و صعود به صدر قلب ایرانی‌ها.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال