«شیر» فوتبال ساحلی جهان، پرچم‌دار ایران

ستون آخر- احسان محمدی - اولین تورنمنت بزرگی که به صورت جدی دنبال کردم المپیک ۱۹۹۲ بارسلون بود. سال ۱۳۷۱. پرچم‌دار ایران در آن مسابقات علیرضا سلیمانی بود، یل ۱۲۰ کیلویی که حالا در خاک خفته است. از آن روزها همیشه یکی از چیزهایی که در تورنمنت‌های بزرگ دنبال می‌کنم این است که چه کسی پرچم‌دار شده. در المپیک و بازی‌های آسیایی معمولاً سهم کشتی آزاد و وزنه‌برداری پر رنگ‌ است، تنها یک‌بار در بازی‌های آسیایی پوسان علی دایی کاپیتان تیم ملی پرچم‌دار کاروان ایران شد و معمولاً فوتبال سهم چندانی نداشته، در المپیک‌ها غایب بودیم و در بازی‌های آسیایی نوبت به رشته‌های دیگر می‌رسید که البته بسیاری از آن‌ها شایسته‌ترین‌های نسل خودشان بودند.اما این بار در بازی‌های ساحلی که به میزبانی چین از ۲۷ فروردین شروع می‌شود یک ستاره از فوتبال ساحلی پرچم‌دار کاروان است.

«مهدی شیرمحمدی». بازیکنی کاریزماتیک، پرتلاش و البته پر افتخار در آسیا. نماینده نسلی از رشته‌ای کم‌هیاهو اما مقتدر. پرچم در دستان او، فقط نشانه اعتماد نیست، ادای دِینی است به رشته‌ای که سال‌ها برای اعتبار این سرزمین جنگیده است.پرچم‌دار هر کاروان عصاره‌ای از غرور، رنج، پیروزی و ایستادگی کاروان است. وقتی در آیین افتتاحیه یک تورنمنت، پرچم یک کشور در دستان یک ورزشکار قرار می‌گیرد‌، در واقع همه آنچه پشت سر اوست، یک‌جا دیده می‌شود: سال‌ها تمرین، رقابت سرسختانه، اشک‌های پنهان، مصدومیت‌ها، فشارهای خردکننده، شکست‌ها و دوباره برخاستن‌ها. برای همین «پرچم‌داری» یک عنوان تشریفاتی ساده نیست، یک انتخاب نمادین است، انتخابی که می‌گوید این فرد، نماینده شرافت، شجاعت و دلاوری ورزشی کشورش است.

مهدی شیرمحمدی را سال‌هاست که می‌شناسم. اهل اصفهان. متولد فروردین ۱۳۷۴. او همان ستاره‌ای است که وقتی تیم ملی ایران در یک دیدار نزدیک و در آخرین ثانیه مقابل برزیل بازی را واگذار کرد از مردم عذرخواهی کرد، همان بازیکنی که وقتی عنوان سوم جهان را با «علی نادری» کسب کرد گفت: «ما همه از خاکیم و‌ دوباره بر خاکیم! آقایون، مسئولین! ما عیدی کوچکی به مردم ایران دادیم، شما هم به مردم عیدی بدهید». او همیشه «شیری» کنار مردمش بوده و حالا پرچمدار کاروان ایران است که دعا می‌کنیم به «سلامت» برود و با «افتخار» برگردد.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال