ستون آخر- زهرا فراهانی، مدیر رسانه‌ای تیم ملی فوتسال جوانان بانوان - بعضی مدال‌ها را نباید فقط با رنگشان سنجید؛ باید قصه پشت آن‌ها و جنگندگی ورزشکارانی را دید که حتی در دشوارترین شرایط، امید را از دست ندادند. مدال برنز دختران فوتسال ایران در المپیک جوانان داکار، از همین جنس است؛ برنزی که برای رسیدن به آن، بارها از دل سختی‌ها عبور کردند. دختران ایران با سه پیروزی متوالی برابر کاستاریکا، کامرون و ایتالیا، مقتدرانه صدرنشین گروه B شدند و به نیمه‌نهایی رسیدند. اما ارزشمندتر از نتایج، روحیه تیمی بود که در لحظات دشوار راه بازگشت را پیدا می‌کرد. فوتسال گاهی فاصله پیروزی و شکست را به چند ثانیه محدود می‌کند. دختران ایران این حقیقت تلخ را برابر ونزوئلا تجربه کردند؛ جایی که تنها ۳۰ ثانیه مانده به پایان، نتیجه ۳ بر ۲ به سود حریف رقم خورد و رؤیای فینال از دست رفت. با این حال، این شکست پایان انگیزه آن‌ها نبود. در دیدار رده‌بندی، ایتالیا بار دیگر مقابل ایران قرار گرفت. نیمه نخست با برتری ۲ بر یک حریف تمام شد، اما شاگردان فاطمه شریف تسلیم نشدند، چهار بار دروازه ایتالیا را باز کردند و با پیروزی ۵ بر ۲، یکی از شیرین‌ترین کامبک‌های مسابقات را رقم زدند. این برنز زمانی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم ایران تنها نماینده آسیا در رقابت‌های فوتسال این دوره از المپیک جوانان بود.
دخترانی که پیش‌تر با قهرمانی در بازی‌های آسیایی جوانان ۲۰۲۵ بحرین توانایی خود را نشان داده بودند، این بار در آوردگاهی جهانی نیز شایستگی فوتسال بانوان ایران را به نمایش گذاشتند. شاید اگر آن ۳۰ ثانیه پایانی نبود، امروز از حضور ایران در فینال می‌نوشتیم، اما ورزش همیشه مطابق رؤیاهای ما پیش نمی‌رود. مهم این بود که دختران ایران پس از تلخ‌ترین لحظه، دوباره برخاستند و برای رسیدن به سکو جنگیدند. این برنز، حاصل تسلیم‌نشدن است؛ مدال دخترانی که بارها از عقب برگشتند، دوباره ایستادند و تا آخرین لحظه جنگیدند.
