ادامه مسیر، حتی در روزهای سخت

ستون آخر- تصویر فوتبال و فوتسال آسیا دیگر شبیه گذشته نیست. تیم‌هایی که سال‌ها در حاشیه رقابت‌های بزرگ قرار داشتند، امروز خودشان را به سطح بالاتری رسانده‌اند و حضور افغانستان، ازبکستان، قرقیزستان و ایران در جام جهانی فوتسال، در کنار تایلند، بخشی از همین تغییر معادله است. این اتفاق برای فوتبال ایران بیش از آنکه تهدید باشد، یک نشانه روشن است: برای حفظ جایگاه خود در آسیا باید جدی‌تر و مستمرتر کار کرد.

 این ضرورت زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم فوتبال ایران در کنار رقابت‌های داخلی، درگیر تقویمی فشرده از مسابقات بین‌المللی است و تیم‌های ملی و باشگاهی باید بدون وقفه در رویدادهای مختلف حاضر شوند. محدودیت‌های سفر و بسته شدن برخی مسیرها نباید به عاملی برای عقب ماندن از این جریان تبدیل شود. تلاش برای حل مشکلات اعزام، رایزنی با AFC و پیدا کردن مسیرهای جایگزین، بخشی از همین مسئولیت است. در روزهایی که شرایط محیطی آسان نیست، فوتبال می‌تواند یکی از نشانه‌های استمرار و پویایی کشور باشد. وقتی ورزشگاه‌ها و سالن‌های ایران همچنان مملو از تماشاگر است و تیم‌های ملی و باشگاهی برای حضور در مسابقات خارجی برنامه‌ریزی می‌کنند، یعنی چراغ رقابت روشن مانده است. این ظرفیت باید حفظ شود و اجازه ندهیم موانع مقطعی، مسیر بلندمدت فوتبال ایران را تحت تأثیر قرار دهد.

 از سوی دیگر، قدرت گرفتن کشورهای منطقه باید برای فوتبال ایران یک انگیزه جدی باشد. حفظ اقتدار در آسیا با اتکا به نام و سابقه ممکن نیست؛ به حضور مستمر، برنامه‌ریزی دقیق، اعزام به‌موقع و فراهم کردن فرصت رقابت برای نسل‌های مختلف نیاز دارد. فوتبال ایران در مسیر تازه‌ای از رقابت آسیایی قرار گرفته است؛ مسیری که شاید دشوارتر از گذشته باشد، اما همچنان ظرفیت عبور از آن را داریم. مهم این است که در روزهای سخت هم از حرکت نایستیم.