پیش بهسوی مقصد نهایی
جام ملتها برای این نسل قرار نیست جشن پایان یک موفقیت باشد؛ باید جایی باشد که خودش را برای هدف بزرگتر آماده کند.
گزارش یک - نباید مدت زیادی بابت این صعود خوشحال باشیم؛ فقط یک قدم برداشتهایم. شاید مهمترین بخش صحبتهای کاپیتان تیم ملی جوانان همین جمله باشد؛ جملهای که نشان میدهد تیم ملی زیر ۲۰ سال فوتبال ایران بعد از عبور از یک مرحله دشوار، هدفش را گم نکرده است. صعود به جام ملتهای زیر ۲۰ سال آسیا برای تیمی که تازه شکل گرفته و تجربه بینالمللی محدودی دارد، اتفاق کوچکی نیست.
سه مسابقه متفاوت مقابل فلسطین، کره شمالی و ویتنام، برای این بازیکنان فقط سه بازی نبود؛ مجموعهای از تجربههایی بود که میتواند پایه تیمی را بسازد که چند ماه دیگر باید در سطحی بالاتر خودش را محک بزند. شکست مقابل کره شمالی، شاید بهترین نمونه برای شناخت شخصیت این تیم باشد. ایران تا دقیقه ۹۲ برنده بود و در چند دقیقه پایانی آن هم با اشتباه فاحش داوری نتیجه را از دست داد؛ اتفاقی که میتوانست یک تیم کمتجربه را از نظر ذهنی در بازی مهم سوم به هم بریزد اما بازیکنان خیلی زود از آن مسابقه عبور کردند و در بازی سرنوشتساز مقابل ویتنام، واکنش مناسبی نشان دادند.
این بازگشت ذهنی، برای تیمی در این رده سنی ارزش زیادی دارد. حالا اما مرحلهای سختتر آغاز میشود. فوتبال آسیا دیگر جایی برای تصور حریف آسان باقی نگذاشته است. نتایج همین مرحله انتخابی نشان داد حتی تیمهای صاحبنام هم تضمینی برای عبور از این مسیر ندارند. بنابراین تیم ایران برای جام ملتها باید هم از نظر فنی رشد کند و هم تجربهای را که در این مرحله به دست آورده، به بلوغ بیشتری تبدیل کند. نکته امیدوارکننده این است که هدف از ابتدا روشن بوده؛ جام جهانی. حدادیفر هم این مسیر را مرحلهبهمرحله تعریف کرده و حالا تیمش باید یک پله بالاتر برود. جام ملتها برای این نسل قرار نیست جشن پایان یک موفقیت باشد؛ باید جایی باشد که خودش را برای هدف بزرگتر آماده کند. صعود به آسیا ثبت شده، اما کار اصلی این تیم از همین حالا شروع میشود.
