برای ثابت کردن، برای صعود کردن
نخستین وظیفه روشن است: بردن بازی خودمان. جوانان ایران امروز فقط برای جبران بازی نمی‌کنند؛ آنها برای حفظ مسیری بازی می‌کنند که از مدت‌ها قبل برایشان ساخته شده.
گزارش یک-تیم ملی جوانان ایران حالا دقیقاً در نقطه‌ای ایستاده که فرصت جبران نزدیک و واقعی است. ویتنام حریف امروز ایران است؛ تیمی که در دو بازی نخست خود شکست خورده، اما نتایجش نباید ما را به اشتباه بیندازد.
این تیم در نیمه اول مقابل کره‌شمالی مقاومت کرد و تا پایان ۴۵ دقیقه دروازه‌اش را بسته نگه داشت. برابر فلسطین هم اگرچه در نهایت شکست خورد، اما مالکیت و ابتکار عمل بیشتری داشت، به گل تساوی رسید و تا دقایق پایانی برای پیروزی تلاش کرد.
حتی سرمربی فلسطین بعد از مسابقه، از سرعت، تکنیک و جنگندگی ویتنام تمجید کرد. این یعنی ایران امروز با تیمی روبه‌رو نیست که آمده باشد فقط برای تکمیل جدول. ویتنام میزبان دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد و همین می‌تواند بازی را سخت‌تر کند اما از سوی دیگر، همین شرایط می‌تواند فرصت خوبی برای جوانان ایران باشد؛ تیمی که در بازی با کره‌شمالی نشان داد توانایی رقابت دارد، اما در چند دقیقه پایانی در پی اشتباه داوری، تمرکز و نتیجه از دست رفت.
شاید مهم‌ترین کار قاسم حدادی‌فر و شاگردانش این باشد که بازی امروز را از سایه آن بازی بیرون بیاورند.
فوتبال همیشه فرصت اصلاح دارد و در رده جوانان، شاید مهم‌تر از هر نتیجه‌ای، همین توانایی برای بازگشت باشد.
ایران هنوز در کورس صعود است. ۳ امتیاز امروز می‌تواند تیم را به ۶ امتیاز برساند و شانس حضور در جمع تیم‌های راه‌یافته به مرحله نهایی را بسیار زنده نگه دارد.
البته سرنوشت صعود به نتایج گروه و مقایسه تیم‌های دوم هم گره خورده، اما نخستین وظیفه روشن است: بردن بازی خودمان. جوانان ایران امروز فقط برای جبران بازی نمی‌کنند؛ آنها برای حفظ مسیری بازی می‌کنند که از مدت‌ها قبل برایشان ساخته شده.
بازی با کره‌شمالی تمام شد. آن‌چه می‌ماند، واکنش به آن شکست است. امروز پسران قاسم حدادی‌فر فقط و فقط برای صعود به جام ملت‌های آسیا به میدان خواهند رفت؛ به آنها امیدواریم و به این که برای بالا رفتن این پرچم از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند، اطمینان داریم.
