یک هدف ملی، یک مسیر مشترک
تیمی که قرار است در بالاترین سطح فوتبال قاره رقابت کند، هر روزِ پیش از مسابقات بخشی از همان مسیر است. است؛ مسیری که باید با برنامه، شناخت و استفاده از تمام ظرفیتهای موجود طی شود.
گزارش یک
چهاردهمین جلسه هیأترئیسه فدراسیون فوتبال روز گذشته برای بررسی موارد مختلف و با محوریت تیم ملی فوتبال ایران در آستانه جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ برگزار شد و در مهمترین بند صورتجلسه، امیر قلعهنویی تا پایان جام ملتهای عربستانسعودی به کارش روی نیمکت یوزها ادامه خواهد داد. جام ملتهای آسیا برای تیم ملی فوتبال ایران آغاز شده؛ نه با سوت نخستین مسابقه، بلکه با تصمیمهایی که قرار است مسیر آمادهسازی تیم را تا رسیدن به عربستانسعودی شکل دهد. برای تیمی که قرار است در بالاترین سطح فوتبال قاره رقابت کند، هر روزِ پیش از مسابقات بخشی از همان مسیر است؛ مسیری که باید با برنامه، شناخت و استفاده از تمام ظرفیتهای موجود طی شود. جلسه اخیر سرمربی تیم ملی و دستیارش با هیأترئیسه فدراسیون نیز از همین منظر اهمیت دارد؛ جلسهای برای ترسیم نقشه راه تیم ملی تا جام ملتهای آسیا.
برنامههای مختلف و یک هدف مهم
در این نشست، جمعبندی فنی عملکرد تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶، شرایط تغییر نسل، محدودیتهای آمادهسازی و هفت پلن پیشنهادی برای ادامه مسیر بررسی شد. قرار نیست تجربه جام جهانی صرفاً در حد یک گزارش باقی بماند؛ آن تجربه باید به تصمیمهای دقیقتر و تیمی آمادهتر برای جام ملتها تبدیل شود. گام بعدی نیز مشخص است؛ تیم ملی باید هرچه سریعتر وارد فاز عملیاتی برنامه آمادهسازی شود. دیدار با روسیه و ازبکستان در دستور کار قرار دارد و انتخاب حریف سوم نیز در حال نهایی شدن است. اهمیت این مسابقات زمانی بیشتر میشود که انتخاب حریفان بر اساس نیازهای فنی تیم انجام شود؛ همانطور که امیر قلعهنویی تأکید دارد نباید هیچیک از رقبای احتمالی جام ملتها را دستکم گرفت.
ستاد هماهنگی و برگزاری یک اردوی خارجی
در کنار زمین، برنامهریزی خارج از زمین نیز با جدیت دنبال میشود. تشکیل ستاد ویژه حضور تیم ملی در عربستان میتواند هماهنگیهای اجرایی، دیپلماتیک و پشتیبانی را از ماهها قبل سامان دهد. مذاکره برای برگزاری اردوی ۱۰ تا ۱۲ روزه در دوحه نیز نشان میدهد برنامه آمادهسازی قرار است با جزئیات بیشتری دنبال شود.
استفاده حداکثری از ظرفیت فوتبال ایران
فوتبال ایران برای ساختن تیمی که فقط برای یک تورنمنت آماده نباشد، به حضور تدریجی نسل تازه نیاز دارد. سابقه قلعهنویی در معرفی بازیکنان جوان نیز نشان میدهد این موضوع برای او یک دغدغه مقطعی نیست. پرسش مهم این است که باشگاهها و تیم ملی چگونه باید سهم خود را در این فرآیند ایفا کنند.
اکنون همهچیز به یک نقطه بازمیگردد: استفاده حداکثری از ظرفیت فوتبال ایران. اگر برنامهریزی فنی، اردوها، بازیهای تدارکاتی، جوانگرایی و هماهنگی مدیریتی در یک مسیر قرار بگیرند، تیم ملی میتواند با پشتوانهای محکمتر راهی عربستان شود؛ تیمی که نه فقط برای حضور، بلکه برای رقابت در بالاترین سطح جام ملتها آماده شده است.
