سرمقاله - تقویم فوتبال ایران در هفته‌های پیش‌رو با یک معادله مهم روبه‌روست؛ از یک سو لیگ برتر باید با نظم و ریتم مناسب ادامه پیدا کند و از سوی دیگر تیم ملی امید در آستانه بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا قرار دارد؛ رویدادی که برای آینده فوتبال ایران و دستگاه ورزش کشور اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت. این دو مسیر نه رقیب یکدیگرند و نه قرار است یکی به بهای دیگری پیش برود. اتفاقاً هنر مدیریت فوتبال همین‌جاست؛ جایی که باید میان منافع فوتبال باشگاهی و الزامات تیم‌های ملی، بهترین نقطه تعادل را پیدا کرد.
فدراسیون فوتبال در این مقطع با یک نگاه جامع و هماهنگ، درصدد ایجاد یک هارمونی و زمان‌بندی مدون میان تقویم مسابقات لیگ و برنامه آماده‌سازی تیم امید است؛ برنامه‌ای که هم به استمرار منظم رقابت‌های باشگاهی کمک کند و هم فرصت لازم برای آماده‌سازی مطلوب تیم حسین عبدی را در اختیار این تیم قرار دهد. این هماهنگی میان فدراسیون، سازمان لیگ و باشگاهها می‌تواند زمینه‌ساز یک برنامه‌ریزی دقیق و کم‌ریسک برای هفته‌های پیش‌رو باشد. البته در این زمینه حتماً دوطرف شرایط طرف مقابل را درنظر خواهند گرفت اما اهمیت نتیجه‌گیری تیم امید بر کسی پوشیده نیست؛ نتایجی که می‌توانند با هم‌دلی و هم‌یاری باشگاهها به‌عنوان بازوان تیم ملی، درخشان‌تر و بهتر از همیشه ثبت شوند.
