خسته نباشی کاپیتان

سرمقاله-خداحافظی نسیمه غلامی از تیم ملی فوتسال بانوان ایران، از جنس خاصی است؛ وداع کاپیتانی که سال‌ها با پیراهن تیم ملی جنگید، افتخار ساخت و برای نسل‌های بعدی، تصویری روشن از تعصب، مسئولیت‌پذیری و رهبری به جا گذاشت. نسیمه غلامی فقط یکی از بازیکنان تیم ملی نبود. بازوبند کاپیتانی برای او معنای دیگری داشت؛ ایستادن در خط مقدم، حفظ انگیزه در روزهای سخت و نمایندگی نسلی از دخترانی که با عشق به فوتسال، مسیر دشواری را برای دیده‌شدن طی کردند.

 حضور در جام‌جهانی و قهرمانی در جام ملت‌های فوتسال زنان آسیا، بخشی از کارنامه‌ای است که نام او را در تاریخ این رشته ماندگار می‌کند. اما شاید بزرگ‌ترین میراث یک قهرمان، مدال‌ها و آمارها نباشد؛ اثری است که بر نسل بعد می‌گذارد. نسیمه غلامی این اثر را به جا گذاشته است.امروز تیم ملی یک کاپیتان را از دست می‌دهد، اما فوتسال ایران صاحب خاطره‌ای می‌شود که قرار نیست از یاد برود. کاپیتان می‌رود، اما راهی که ساخت، همچنان ادامه خواهد داشت و جوانانی که اکنون در تیم ملی گردهم آمده‌اند، برای تکرار دستاوردهای او و ارتقای آن رویاپردازی کرده‌اند.