در انتظار تعامل متقابل و نگاه ملی

ستون آخر- تیم ملی فوتبال امید ایران کمتر از یک ماه دیگر باید در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا نخستین مسابقه خود را مقابل امارات برگزار کند؛ مسابقاتی که برای نسل جدید فوتبال ایران تنها یک تورنمنت نیست و می‌تواند سکوی پرتاب بازیکنانی باشد که در سال‌های آینده پیراهن تیم ملی بزرگسالان را بر تن خواهند کرد.

در چنین شرایطی، یکی از مهم‌ترین نیازهای تیم امید، در اختیار داشتن بازیکنان اصلی و فرصت کافی برای آماده‌سازی است. حسین عبدی نیز با هدف تعامل بیشتر با باشگاه‌ها، در مردادماه اردویی برگزار نکرد تا برنامه تیم‌های باشگاهی دچار اختلال نشود. اکنون انتظار می‌رود همین نگاه متقابل از سوی باشگاه‌ها نیز وجود داشته باشد.طبیعی است که باشگاه‌ها برای بازیکنان خود هزینه می‌کنند و منافع حرفه‌ای آنها باید مورد توجه قرار بگیرد؛

اما تیم امید نیز بخشی از مسیر توسعه همین بازیکنان است. بسیاری از نفراتی که امروز در ترکیب باشگاه‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند، از تیم‌های ملی پایه عبور کرده‌اند و فدراسیون در پرورش و معرفی آنها نقش داشته است. بنابراین موضوع، تقابل منافع باشگاه و تیم ملی نیست؛ مسئله ایجاد یک همکاری حرفه‌ای و مبتنی بر منافع فوتبال ایران است.از سوی دیگر، اگر وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک از تیم امید انتظار موفقیت و کسب مدال دارند، حمایت از این هدف باید فراتر از تأکید و مطالبه باشد.

 فراهم کردن شرایط آماده‌سازی مناسب و هماهنگی میان دستگاه‌ها و باشگاه‌ها، بخشی از همین مسئولیت است.ناگویا نباید محل تکرار همان چرخه قدیمی باشد؛ تیم امید نباید در آستانه مسابقات برای در اختیار گرفتن بازیکنان اصلی وارد مذاکره شود. این بار همه باید با یک نگاه ملی کنار این تیم بایستند؛ چرا که موفقیت امیدها، موفقیت بخشی از آینده فوتبال ایران است.