پرچمی که گلاره ناظمی برافراشت
او هرگز از تلاش، یادگیری و رویاپردازی دست نکشید و با هر قضاوت، نشان داد که موفقیت، حاصل ایستادگی در مسیر رویاست.
سرمقاله-۲۵ سال داوری حرفه‌ای روایت مسیری است که گلاره ناظمی در آن، بارها از مرزهای معمول عبور کرد و به پرچم‌دار دختران ایران در عرصه بین‌المللی تبدیل شد. نخستین بانوی داور بین‌المللی فوتسال ایران، سوت را کنار گذاشت اما میراث او در زمین‌های فوتسال ایران و جهان باقی خواهد ماند.
ناظمی از نسلی است که برای رسیدن به جایگاه امروز، مسیر همواری پیش رو نداشت. او اما هرگز از تلاش، یادگیری و رویاپردازی دست نکشید و با هر قضاوت، نشان داد که موفقیت، حاصل ایستادگی در مسیر رویاست.
نام گلاره ناظمی برای بسیاری از دخترانی که امروز با انگیزه بیشتری وارد دنیای داوری می‌شوند، معنای خاصی دارد.
او ثابت کرد می‌توان سقف‌ها را جابه‌جا کرد و برای رسیدن به بزرگ‌ترین میدان‌ها، قدم‌های بلند برداشت.
چه بسا داوران دختر جوانی که امروز رؤیای بین‌المللی شدن را در سر دارند، بخشی از این جسارت را از مسیری گرفته‌اند که گلاره ناظمی سال‌ها پیش آغاز کرد.
امروز باید از او تشکر کرد؛ برای ۲۵ سال تلاش، برای پرچمی که برافراشت و برای امیدی که در دل نسل تازه‌ای از دختران داور زنده کرد. خداقوت، گلاره ناظمی؛ قضاوت تمام شد، اما اثرگذاری تو ادامه دارد.
