نسل به نسل به دنبال درخشش

گزارش یک- محسن اثیمی - اگر چه به واسطه جنگ افروزی‌های آمریکا در دنیا هنوز حال و هوای جام جهانی چندان فراگیر نشده اما باز هم خیلی‌ها منتظر به صدا درآمدن سوت بازی افتتاحیه و آغاز رسمی این مسابقات هستند.

همان‌هایی که شب و روزشان فوتبال است و چیزی جز توپ گرد نمی‌تواند ذهن‌شان را مشغول کند. آنهایی که با فوتبال بزرگ شده‌اند و تصور یک روز بدون فوتبالی برای‌شان سخت است. فرقی هم نمی‌کند از چه نسلی باشند؛ پیر باشند یا جوان. همه آنها امروز یک سرگرمی دارند و آن هم فوتبال است. هر چند ۴۸ تیمی شدن جام جهانی کیفیت مسابقات را پایین می‌آورد اما این هم دلیلی نمی‌شود که قید بازی‌ها را بزنند. فوتبال همچنان آنها را امیدوار نگه داشته است.

از گذشته دور تا امروز، از همان زمانی که ناصر حجازی از دروازه تیم ملی محافظت می‌کرد و ایران با او در جام جهانی ۱۹۷۸ حاضر شد ، حضور در این تورنمنت یک امتیاز بزرگ برای کشورهای شرکت کننده محسوب می‌شد. چه با ۱۶ تیم، چه با ۳۲ تیم و چه با ۴۸ تیم؛ حضور در جام جهانی یک موفقیت به شمار می‌رود.

هر چند دیگر نباید به صِرف حضور در این بازی‌ها دلخوش بود و باید برای موفقیتی بزرگ تلاش کرد اما تفاوت فقط در مسیر راهیابی به بزرگترین تورنمنت فوتبالی دنیاست. در سال ۱۹۹۸ حماسه ملبورن ما را بعد از ۲۰ سال به جام جهانی رساند. آنهایی که در این تیم بودند و آنهایی که سرِ ظهر این دیدار را می‌دیدند، هیچ‌گاه خاطره بازی عجیب با استرالیا را فراموش نمی‌کنند. گلی که کریم باقری زد و امیدها را زنده کرد و نتیجه‌ای که ما را به فرانسه برد.

از سال ۲۰۰۶ به بعد عمر انتظارمان برای حضور در جام جهانی کمتر شد. بعد از یک دوره غیبت، از سال ۲۰۱۴ حضور در جام جهانی عادت‌مان شد. نسل تغییر کرد و چهره‌های دیگری به مرور خود را به تیم ملی رساندند.

از آندو تیموریان گرفته تا مهدی طارمی که اولی الان مربی تیم ملی است و دومی مهاجم تیم.فوتبال ایران از دیرباز با نفراتی که در سطح قاره و جهان مطرح و معروف بوده‌اند کار را پیش برده است.

حالا و در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ بازیکنانی که برخی از آنها آخرین شانس حضور در این رقابت‌ها را پشت سر می‌گذارند آماده‌اند تا از نام و اعتبار فوتبال کشورمان دفاع کنند. آنها میراث‌دار بزرگانی هستند که روزگاری با پیراهن مقدس ایران در میادین بین‌المللی درخشیده‌اند. 

جام جهانی ۲۰۲۶ فرصت دیگری است برای درخششی تازه در سطح دنیا. این تیم و این کشورهمیشه حرف برای گفتن داشته است.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال