قهرمان هم‌بستگی در روزهای بحران

گزارش یک - در ادبیات و آداب و رسوم فارسی، چهل به تعبیر کثرت است. چهل روز، عدد کوچکی نیست؛ چهل روز یعنی عبور از مرز عادت، یعنی ماندن وقتی که رفتن آسان‌تر است. در این چهل روز، ایران فقط در برابر حمله نایستاد؛ در برابر فراموشی، در برابر پراکندگی، در برابر فروپاشیِ روح جمعی ایستاد. و امروز، وقتی واژه «آتش‌بس» آهسته بر زبان‌ها می‌نشیند، بیش از هر چیز، صدای یک ملت شنیده می‌شود که هنوز ایستاده است.

در این میان، فوتبال نقش یک پناه را بازی کرد؛ پناهی برای دل‌هایی که زیر فشار خبرها و اضطراب‌ها، به چیزی برای تکیه نیاز داشتند. مستطیل سبز، دیگر فقط زمین بازی نبود؛ جایی بود که مردم خودشان را دوباره پیدا می‌کردند.تصاویر، حرف‌ها را بی‌نیاز کردندآن لحظه که بازیکنان تیم ملی با عکس شهدای کودک وارد زمین شدند، هیچ شعاری لازم نبود. سکوت ورزشگاه، از هزار فریاد بلندتر بود. یا وقتی کوله‌پشتی کودکان میناب در دستان فوتبالیست‌ها قرار گرفت، فوتبال از یک مسابقه عبور کرد و به یک روایت انسانی بدل شد، روایتی که نه تاکتیک می‌شناخت و نه نتیجه.

بازیکنان، این بار فقط نماینده یک تیم نبودند؛ آن‌ها نماینده دل‌هایی بودند که می‌خواستند دیده شوند. از حضورشان در جمع نیروهای هلال احمر تا همراهی با پویش «جان فدا»، همه چیز نشان داد که فوتبال، اگر بخواهد، می‌تواند از قاب سرگرمی بیرون بیاید و به متن زندگی مردم وارد شود.مربیان هم سکوت نکردنددر روزهایی که هر کلمه می‌توانست وزن داشته باشد، آن‌ها کنار مردم ایستادند، بی‌هیاهو اما مؤثر. و بانوان، با حضوری پررنگ‌تر از همیشه، نشان دادند که این همدلی، مرز و محدودیت نمی‌شناسد؛ چه روی سکوها، چه در میدان‌های کمک‌رسانی، چه در روایت امید.این چهل روز، یک درس بزرگ داشت: این‌که «ما» هنوز معنا دارد. این‌که هنوز می‌توان زیر یک پرچم، با همه تفاوت‌ها، کنار هم ایستاد. و شاید عجیب نباشد اگر بگوییم در این میان، فوتبال یکی از ستون‌های این ایستادگی بود؛ زبانی که همه فهمیدند، پلی که دل‌ها را به هم رساند.آتش‌بس، شاید پایانی موقت باشد اما آنچه در این روزها ساخته شد، موقت نیست.

این همدلی، این نزدیکی، این حس مشترک چیزی است که باقی می‌ماند. جایی در حافظه این روزها، همیشه تصویری روشن خواهد بود: توپی که هنوز روی چمن می‌چرخد، و ملتی که، حتی در سخت‌ترین روزها، کنار هم ایستاده‌اند، فارغ از تعلقات و رنگ‌ها؛ زیر سایه پرچم بلندی به تقدس ایران.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال