اسم رمز حقانیت ایران

سرمقاله - میناب شهر کوچکی است در حدود صد کیلومتری بندرعباس. شهرستانی در استان هرمزگان که مردمش بیش‌تر به صید و کشت مشغول هستند و روزگار می‌گذرانند. جایی که اتفاقاً جزو مناطق برخوردار و مرفه کشور نیست و شاید پیش از جنگ تحمیلی سوم، کم‌تر کسی این شهر و آدم‌هایش را می‌شناخت اما از روز نخست جنگ، میناب به اسم رمز حقانیت و شرافت ایران تبدیل شده. جنایت جنگی آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها علیه کودکان بی‌گناهی که در مدرسه حضور داشتند، میناب را به آزمون شرافت و گلوگاه انسانیت تبدیل کرده‌است.

مطمئناً انسانی که با شنیدن روایات و دیدن مستندات جنایات علیه مدرسه میناب متأثر نشود، نشاید که نامش نهند آدمی و حالا در ۴۰ روزگی این داغ خاموش‌نشدنی، هیچ‌چیز به قبل از نقطه شروع جنگ باز نگشته. هیچ‌چیز عادی نشده و هیچ خانه‌ای در میناب نیست که داغ عزیزانش را بر دل و جان حمل نکند. علی‌اکبر و محمدعلی کریانی‌پاک، ۲ نوجوان مینابی بودند که تا همین ۴۰ روز پیش، در زمین چمن به دنبال توپ و رؤیای فوتبالیست شدن می‌دویدند و حالا ۴۰ روزی می‌شود که در گور کوچکی آرام گرفته‌اند.

 برادرانی که روزی فوتبالیست بودند و حالا شهید شده‌اند. در کودکی، در روزهای پررؤیا و دقیقاً جایی که هیچ ربطی به منازعه و جنگ نداشت. میناب جایی است که فرق مرد از نامرد مشخص می‌شود، میناب هرگز دیگر یک شهر کوچک جنوبی نیست؛ قلب ایران است.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال