*ما همه جان‌فدای ایرانیم*
خانواده فوتبال ایران نشان داد هنوز هم می‌شود به یک «ما»ی بزرگ‌تر فکر کرد و تماشاگر نباشد
گزارش یک- این‌بار فوتبال فقط درباره گل، برد و یا نتیجه نیست. فوتبال به‌دنبال مفهومی بزرگ‌تر است؛ مفهوم انتخاب. انتخابِ ایستادن کنار مردم، درست همان جایی که انتظارش می‌رفت. در روزهایی که رنج، بدون دعوت و سرزده وارد زندگی‌ها شده، خانواده فوتبال ایران نشان داد هنوز هم می‌شود به یک «ما»ی بزرگ‌تر فکر کرد و تماشاگر نباشد؛ بلکه میدان‌داری کند. از چهره‌هایی مثل مهدی طارمی، علیرضا جهان‌بخش، مهدی ترابی، کریم انصاری‌فرد و وحید امیری تا نام‌هایی چون امید عالی‌شاه، روزبه چشمی، علیرضا بیرانوند، سیدمهدی رحمتی، سالار آقاپور، حسین طیبی و ...؛ ستاره‌ها این‌بار بیرون از زمین هم نقش خود را به درستی بازی کردند. نام‌هایی که سال‌ها با گل و سیو و پاس، شادی ساخته‌اند، این‌بار با یک تصمیم درست، معنا ساختند و با حضور در پویش ملی «جان‌فدا» و یا پیوستن به امدادگران هلال‌احمر و حضور در کنار مردم، درک مسئولیت اجتماعی خود را نشان دادند.
وقتی فوتبال به میدان واقعی می‌رود
کنار این همراهی، حضور برخی از فوتبالیست‌ها در کنار نیروهای جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران تصویر دیگری ساخت؛ تصویری از کمک، از همدلی، از ایستادن کنار مردمی که زیر فشار جنگ، بیش از هر زمان دیگری به تکیه‌گاه نیاز دارند. اینجا دیگر خبری از سوت داور نیست، اما انسانیت داوری می‌کند. در این میان، نقش مربیان و پیشکسوتان هم کم‌رنگ نبود؛ از امیر قلعه‌نویی تا یحیی گل‌محمدی و خداداد عزیزی که هر کدام، به زبان خود، از این ایستادن گفتند و نوشتند.
یک تصمیم، یک صدا
پیوستن مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، به پویش «جان‌فدا» این پیام را کامل‌تر کرد که این فقط تصمیم فردی بازیکنان نیست، صدای یک خانواده است.
فوتبال ایران، این بار نه برای بردن یک جام، که برای حفظ یک پیوند به میدان آمده است؛ پیوندی میان مردم و آن‌هایی که سال‌ها برای شادی‌شان دویده‌اند. شاید در آینده، وقتی از این روزها یاد شود، کم‌تر کسی نتیجه بازی‌ها و کشمکش‌های بازی را به خاطر بیاورد؛ اما این را چرا. این که فوتبال ایران، بدون شک در سمت درست تاریخ ایستاده است.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
