ستون آخر- احسان محمدی - در روزگاری که اخبار فوتبال بیشتر با کارت قرمز، حاشیه، دعوا، مدل مو و قیمت ماشین‌ها گره خورده، گاهی خبری می‌آید که یادمان می‌اندازد فوتبال هنوز می‌تواند گره‌گشای زندگی باشد، شبیه نوری در تاریکی. علی نعمتی، بازیکن تیم ملی و فولاد خوزستان، هشت زندانی مالی جرائم غیرعمد را آزاد کرد، کاری که نه در آمار پاس گل ثبت می‌شود و نه در جدول لیگ، اما در دل مردم می‌نشیند. این اولین بار نیست.
از آرش قادری مدافع ذوب‌آهن و امیر نوری کاپیتان آلومینیوم و رفقایش گرفته تا علی دایی بزرگ و بازیکنان تیم ملی که بخشی از پاداش جام جهانی ۲۰۱۸ را خرج آزادی بیش از صد زندانی جرائم مالی غیرعمد کردند و حتی هواداران نساجی مازندران. همه نشان داده‌اند فوتبال فقط نود دقیقه دویدن برای پیروزی یا بالا بردن جام باشد فوتبال می‌تواند زندگی ببخشد، خانواده‌های رنجور را دوباره دور هم گرد بیاورد و آینده بسازد. این رفتارها ارزشمندند چون از جایگاه دیده‌شده‌ها اتفاق می‌افتند. از کسانی که الگو هستند، چه بخواهند چه نخواهند.
رسانه‌ها هم در این میان مسئول‌اند. همان‌قدر که اعتراض و تنش را برجسته می‌کنند، باید این لحظه‌های روشن را هم ببینند و بازتاب دهند. قهرمانی عمر کوتاهی دارد، اما نیکی نه. بازیکنان می‌آیند و می‌روند، اما دستی که گرهی باز می‌کند، تصویری می‌سازد که هم در ذهن مردم می‌ماند و قطعاً خدای تعالی را خشنودتر می‌کند را باید به نیکی فشرد. زنده باد علی نعمتی، زنده باد آزادی.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
