گزارش ویژه-اولین فهرست ۳۰ نفره یحیی گل‌محمدی برای تیم ملی امید را باید از دریچه یک تصمیم آینده‌نگرانه بررسی کنیم. سرمربی جدید امیدها از همان ابتدا نشان داده که قرار نیست صرفاً برای یک اردوی مقطعی یا چند مسابقه پیش‌رو تیمی را گرد هم بیاورد؛ مقصد اصلی، ساختن مجموعه‌ای جوان و مستعد برای حضور در مسیر انتخابی المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس است.
آمار فهرست جدید به‌خوبی این رویکرد را نشان می‌دهد. ۲۸ بازیکن از ۳۰ نفر دعوت‌شده، شرایط سنی لازم برای حضور در المپیک آینده را دارند و میانگین سنی فهرست نیز حدود ۲۱ سال است. این یعنی بخش قابل توجهی از بازیکنان فرصت دارند در یک بازه زمانی مناسب، تجربه ملی کسب کنند، به بلوغ فنی و تاکتیکی برسند و با شناختی عمیق‌تر از یکدیگر، برای هدفی بزرگ آماده شوند.
یکی از نکات مثبت این انتخاب، باز شدن درهای تیم ملی امید به روی چهره‌های تازه است. دعوت از حمیدرضا فیروزی، بازیکن جوان لوسیل قطر که پیش از این سابقه حضور در تیم‌های ملی پایه را نداشته، نمونه‌ای از توجه به ظرفیت‌هایی است که شاید تاکنون فرصت دیده شدن در سطح ملی را پیدا نکرده بودند. حضور ۳ لژیونر در فهرست نیز نشان می‌دهد دایره ارزیابی استعدادها محدود به رقابت‌های داخلی نیست.
از سوی دیگر، حضور بازیکنان نیروی زمینی، آلومینیوم اراک و سپاهان در صدر فهرست نمایندگان باشگاهی، در کنار توجه به استعدادهای پرسپولیس، شمس‌آذر و سایر تیم‌ها، بیانگر گستردگی میدان انتخاب برای کادر فنی است. چنین رویکردی می‌تواند رقابت سالم‌تری برای پوشیدن پیراهن تیم ملی ایجاد کند و انگیزه بازیکنان جوان را در باشگاه‌ها افزایش دهد.
طبیعی است که تغییر رویکرد سنی به معنای پایان حضور برخی چهره‌های آشنا در تیم امید باشد؛ اما این تصمیم را باید در چارچوب هدف بزرگ‌تر آن ارزیابی کرد. فرصت دادن به نسل جدید، مستلزم انتخاب‌های شجاعانه و البته ارزیابی مستمر عملکرد بازیکنان است.
حالا مهم‌ترین مأموریت گل‌محمدی و همکارانش، تبدیل این استعدادهای پراکنده به یک تیم منسجم و رقابت‌پذیر است.
فوتبال ایران برای رسیدن به المپیک، بیش از هر چیز به برنامه‌ریزی پیوسته، حمایت از جوانان و فرصت تجربه نیاز دارد. نخستین فهرست یحیی می‌تواند نقطه شروع امیدوارکننده این مسیر باشد؛ مسیری که مقصد آن، بازگشت فوتبال ایران به صحنه المپیک است.
