ستون آخر- همیشه ارزش یک بازی با نتیجه نهایی سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با قلب‌هایی که برای پیروزی می‌تپند، با اراده‌ای که در سخت‌ترین لحظات عقب نمی‌نشیند و با تیمی که با وجود ۲ گل عقب بودن هنوز به بازگشت ایمان دارد، سنجش می‌شود. دختران فوتسالیست ایران در نیمه‌نهایی بازی‌های المپیک جوانان داکار، تصویری از همین باور را به نمایش گذاشتند.
شاگردان فاطمه شریف برابر ونزوئلا روز دشواری را تجربه کردند. عقب افتادن با دو گل در چنین مرحله حساسی می‌توانست هر تیمی را از جریان مسابقه خارج کند، اما دختران ایران تسلیم نشدند. آن‌ها با جنگندگی، تمرکز و تلاشی تحسین‌برانگیز به میدان برگشتند و با درخشش حدیث یاری که هر دو گل ایران را به ثمر رساند، نتیجه را به تساوی ۲ بر ۲ کشاندند. بازگشتی که نشان داد این نسل برای ایستادن در جمع بهترین‌های جهان، چیزی کم ندارد.
در نهایت، بدشانسی و درخشش دروازه‌بان ونزوئلا در لحظات حساس، مانع از تکمیل این بازگشت شد و حریف در وقت اضافه به گل سوم رسید تا رؤیای فینال با فاصله‌ای اندک از دست برود. با این حال، آنچه از این مسابقه در ذهن می‌ماند، فقط حسرت صعود نیست؛ تصویری است از تیمی که تا آخرین نفس جنگید و برای رسیدن به رؤیایش دست از تلاش نکشید.
حالا هنوز یک فرصت ارزشمند باقی است؛ دیدار رده‌بندی و شانس کسب مدال برنز المپیک جوانان. این دختران شایسته‌اند که با انگیزه‌ای تازه به زمین بازگردند. مسیر در داکار هنوز تمام نشده و یک مدال می‌تواند پاداش شایستگی، تلاش و جنگندگی نسلی باشد که آینده فوتسال زنان ایران را امیدوارکننده‌تر از همیشه ترسیم کرده است.
