ثبات، آرامش و فرصت برای اصلاح

ستون آخر- فوتبال ملی با یک مسابقه ساخته نمی‌شود و با یک نتیجه هم نباید تمام داشته‌هایش را زیر سؤال برد. تیم ملی در مسیر آماده‌سازی برای رقابت‌های مهم پیش رو، به چیزی فراتر از نتیجه یک بازی تدارکاتی نیاز دارد؛ به زمان، هماهنگی، ثبات و فضایی که در آن بتوان ضعف‌ها را دید و برای برطرف کردنشان فرصت داشت. بازی با ازبکستان، فارغ از نتیجه، بخشی از همین مسیر بود. حضور بازیکنان جوان، اضافه شدن نفرات جدید و محدودیت زمان برای کار تاکتیکی، واقعیت‌هایی هستند که باید در ارزیابی عملکرد تیم دیده شوند. تیمی که قرار است در یک تورنمنت مهم به میدان برود، باید پیش از رسیدن به آن نقطه، فرصت آزمون و خطا داشته باشد؛ نقاط ضعفش را پیدا کند و ترکیب و سبک بازی‌اش را به هماهنگی بیشتری برساند. البته «حمایت» نباید به معنای چشم بستن بر ایرادها باشد.

تیم ملی بیش از هر چیز به نقد فنی و صریح نیاز دارد؛ اما نقدی که به اصلاح منجر شود، نه به بی‌ثباتی. هر بار که نتیجه‌ای مطابق انتظار رقم نمی‌خورد، نمی‌توان همه‌چیز را از نقطه صفر آغاز کرد. ساختن یک تیم ملی فرآیندی تدریجی است و استمرار، بخشی از کیفیت همین فرآیند محسوب می‌شود. اکنون مهم‌تر از آنچه در یک بازی دوستانه از دست رفته، چیزهایی است که می‌توان در ادامه به دست آورد. فرصت برای هماهنگی بیشتر، شناخت دقیق‌تر بازیکنان جوان، افزایش انسجام و اصلاح ضعف‌هایی که در همین مسابقات تدارکاتی آشکار می‌شوند. تیم ملی برای رسیدن به روزهای بزرگ، به آرامش نیاز دارد؛ آرامشی که معنایش سکوت در برابر ایرادها نیست، بلکه فراهم کردن فرصت کافی برای اصلاح آنهاست. مسیر موفقیت، با هر بازی عوض نمی‌شود؛ با هر بازی کامل‌تر می‌شود.