شهری که با فوتبال نفس می‌کشد
امروز فرغانه فقط میزبان یک مسابقه نیست؛ شهری است که فوتبال را می‌شناسد و حالا فرصتی پیدا کرده تا یک شب فوتبالی متفاوت را تجربه کند؛ شبی که پیراهن ایران هم بخشی از قصه آن خواهد بود.
ستون آخر -محسن داودی - فرغانه را اگر فقط از قاب یک شهر آرام و سرسبز در قلب دره فرغانه ببینیم، بخش مهمی از هویت آن را ندیده‌ایم؛ شهری که فوتبال در آن فقط یک مسابقه روی چمن نیست، بلکه بخشی از زندگی روزمره و خاطره جمعی مردم است.
امروز فرصتی دست داد تا در خیابان‌های فرغانه قدم بزنم و از نزدیک با حال‌وهوای این شهر آشنا شوم؛ شهری که در کنار بازارها، خیابان‌های آرام و معماری متنوعش، نشانه‌های فوتبال را هم در خود جای داده است. اینجا خانه «نفتچی» است؛ باشگاهی که از سال ۱۹۶۲ با شهر گره خورده و امروز یکی از نمادهای ورزشی و فرهنگی فرغانه محسوب می‌شود. حتی نام و رنگ و نشان این باشگاه، به گفته خود نفتچی، بخشی از هویت فرغانه شده است.
ورزشگاه استقلال، با ظرفیت بیش از ۲۰ هزار نفر، حالا میزبان یک اتفاق متفاوت است؛ جایی که امروز فوتبال ازبکستان و ایران به هم می‌رسند. این ورزشگاه خانه نفتچی است و در سال‌های اخیر میزبان مسابقات مهم داخلی و منطقه‌ای بوده است.
اما جذاب‌ترین بخش پرسه در فرغانه، گفت‌وگو با مردم بود. در صحبت با شهروندان، علاقه آنها به فوتبال ایران و شناخت چهره‌هایی مانند مهدی طارمی و سردار آزمون جلب توجه می‌کرد؛ نشانه‌ای کوچک اما دوست‌داشتنی از اینکه فوتبال چگونه مرزهای جغرافیایی را پشت سر می‌گذارد.
امروز فرغانه فقط میزبان یک مسابقه نیست؛ شهری است که فوتبال را می‌شناسد و حالا فرصتی پیدا کرده تا یک شب فوتبالی متفاوت را تجربه کند؛ شبی که پیراهن ایران هم بخشی از قصه آن خواهد بود.
