درخشش ستارههای ایران در آسمان ناگویا
ستارههایی که در لیگ برتر نام خود را سر زبانها انداختهاند و در همان بازی نخست در ناگویا ثابت کردند که درخشش آنها در لیگ تصادفی نبوده است.
گزارش یک -سعید آقایی - بازی نخست امیدها در بازیهای آسیایی ناگویا، همانی بود که انتظارش را داشتیم. تیمی که در یک سفر طولانی و طاقتفرسا به ناگویا رسید و با خستگی مفرط و بدون چند بازیکن تأثیرگذار که هنوز نرسیدهاند یا با محدودیت دستوپاگیر باشگاهی اصلاً قرار نیست برسند، برابر امارات قرار گرفت. در چنین اتمسفری، هوای بارانی ناگویا نیز مزید بر علت شد تا در نخستین بازی امیدها برابر امارات، شروع توفانی و تهاجمی نداشته باشیم. حسین عبدی که تیمش را با مشقتهای فراوان و دردسرهای بسیار برای ناگویا آماده کرده، در اسکواد اولیه خود بازیکنانی را به میدان فرستاد که جملگی در کوران مسابقات لیگ قرار داشته و در ۶+۱ هفته ابتدایی لیگ به میدان رفتهاند. با این وجود، خستگی و ناهماهنگی و شرایط آبوهوایی سبب شد تا یک نیمه زمان لازم باشد تا تیم امید راه بیفتد؛ یک نیمه آرام و با طمأنینه و یک نیمه توفانی و هیجانی. تیم امید در نیمه دوم همانی شد که انتظار داشتیم؛ تیم حریص و تهاجمی که از همان دقیقه نخست نیمه دوم، حریف را در منگنه قرار داد و روی دروازه امارات خیمه زد. نتیجه چنین رویکرد و استراتژی، زدن ۳ گل و نزدن چند گل بود. امیدها در نیمه دوم هر بار اراده کردند، دروازه حریف را تهدید کردند و نتیجه برتری خود را با ۳ گل گرفتند. نکته مهم اما درخشش ستارگان جوانی بود که پیشتر در چند هفته نخست لیگ نام آنها را به کرات شنیده بودیم؛ پوریا شهرآبادی، کسری طاهری، فرزین معاملهگری، یوسف مزرعه و حتی مسعود محبی و عباس کهریزی.
ستارههایی که در لیگ برتر نام خود را سر زبانها انداختهاند و در همان بازی نخست در ناگویا ثابت کردند که درخشش آنها در لیگ تصادفی نبوده است. ستارههایی که میخ خود را محکم کوبیدند تا ثابت شود لیگ ایران، برخلاف برخی تلخاندیشیها، در قرق جوانهاست. حالا تمامی انگارههای بیهوده و عبث قبلی و واژههای یأسآور درباره لیگ رنگ باخته است. لیگی که نهتنها سترون و کویر نیست، بلکه بهترین ستارههای آن جوانهای تازه از راه رسیدهای هستند که کیفیت و کمیت آنها را همه، حتی آنهایی که عادت به دیدن نیمه خالی لیوان دارند، تأیید میکنند. آینده فوتبال ایران با این ستارهها درخشانتر از همیشه خواهد بود. ستارههایی که بخش قابل توجهی از آنها را بهزودی در لباس اصلی تیم ملی خواهیم دید؛ خیلی زود، شاید در جام ملتهای عربستان.
