از زمین فوتبال تا پل دوستی

ستون آخر - در روزهایی که همه چیز در فوتبال با نتیجه، جدول و صعود سنجیده می‌شود، گاهی لازم است کمی از زمین فاصله بگیریم و به تصویری بزرگ‌تر نگاه کنیم؛ تصویری که حسین عبدی در آستانه آغاز رقابت‌های تیم ملی امید ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا ترسیم می‌کند. عبدی در ژاپن در نشست خبری پیس از نخستین بازی یوزهای زیر ۲۳ سال فوتبال ایران مقابل امارات متحده عربی از فوتبال فقط به عنوان یک مسابقه حرف نزد.

او از فرصتی گفت که ورزش برای نزدیک‌تر شدن ملت‌ها ایجاد می‌کند؛ از ایران و ژاپن، دو کشوری با پیشینه تاریخی و فرهنگی عمیق که حالا در یکی از مهم‌ترین رویدادهای ورزشی قاره آسیا کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. نگاه او یادآوری می‌کند که تیم ملی فقط برای کسب نتیجه به یک تورنمنت اعزام نمی‌شود؛ هر حضور بین‌المللی می‌تواند تجربه‌ای برای بازیکنان و فرصتی برای معرفی تصویری واقعی از ایران باشد. این نگاه وقتی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که شرایط تیم امید را هم کنار آن بگذاریم. عبدی برای نخستین مسابقه با امارات با محدودیت‌هایی روبه‌روست؛ ۵ بازیکن را در اختیار ندارد و برخی نفرات نیز قرار است در روز مسابقه به تیم اضافه شوند. با این حال، به جای گرفتار شدن در فهرست غایبان، از پذیرش شرایط و تلاش برای بهترین عملکرد سخن می‌گوید. شاید همین نقطه، مهم‌ترین بخش ماجرا باشد. بازی‌های آسیایی تنها یک ایستگاه برای نتیجه گرفتن نیست؛ فرصتی است برای ساختن بازیکنانی که قرار است سال‌های آینده بار فوتبال ایران را به دوش بکشند. اگر این نسل در کنار رقابت، تجربه، احترام و مسئولیت‌پذیری را هم بیاموزد، ناگویا می‌تواند چیزی فراتر از یک تورنمنت باشد؛ بخشی از مسیر ساختن آینده فوتبال ایران.