روزگار متفاوت امیدها در ژاپن

امیدها اکنون در مرحله ساختن شرایط ایده‌آل هستند؛ نه در نقطه پایان آماده‌سازی. تورنمنت سخت می‌گیرد، اما تیم هم قرار نیست عقب بنشیند.

ستون آخر- اوزاکا آن چیزی نبود که تیم ملی فوتبال امید در روزهای آماده‌سازی در کشور تجربه می‌کرد؛ آب‌وهوا با ایران تفاوت محسوسی دارد و همین تغییر مطابق انتظار، ریتم طبیعی ساعت بدن بازیکنان را به‌هم می‌زند. به‌علت جت‌لگ، خواب هنوز برای بعضی از بازیکنان منظم نشده و بدن‌ها باید خودشان را با شرایط تازه هماهنگ کنند اما انگیزه‌ها بالاست و تیم حسین عبدی با شرایط روحی و ذهنی قوی و مستحکمی وارد ژاپن شده که این مهم را در هر جلسه تمرینی، هر روز ریکاوری و هر استراحت و تلاش می‌توان دریافت. این بخشی از همان روزهایی است که یک تیم پیش از مسابقه بزرگ باید از آن عبور کند.

شرایط، البته فقط به آب‌وهوا محدود نمی‌شود. سیل اخیر در استان آیچی و بخش‌های مهمی از ژاپن باعث شده برنامه تمرین‌ها تغییرات لحظه‌ای داشته باشد؛ موضوعی که برنامه‌ریزی کادرفنی را دشوار کرده و اجازه نمی‌دهد همه چیز دقیقاً طبق برنامه پیش برود. در کنار آن، کادر پزشکی با توجه به شیوع دوباره آنفلوانزا در ژاپن، مراقبت‌های لازم را جدی‌تر دنبال می‌کند تا تیم تا حد امکان از این مسئله دور بماند. با همه این دشواری‌ها، یک نکته امیدوارکننده وجود دارد: بدن بازیکنان روزبه‌روز بهتر با شرایط کنار می‌آید و کودکان ژاپنی نیز استقبال جالب و زیبایی از حضور یوزهای زیر ۲۳ سال فوتبال ایران در اوزاکا نشان دادند. این همان اتفاقی است که در چنین سفرهایی اهمیت دارد؛ سازگاری با محیط از نظر فیزیکی و روحی و رسیدن به آمادگی مطلوب.

امیدها اکنون در مرحله ساختن شرایط ایده‌آل هستند؛ نه در نقطه پایان آماده‌سازی. تورنمنت سخت می‌گیرد، اما تیم هم قرار نیست عقب بنشیند. این چند روز، بخشی از مسابقه‌ای است که تازه از همین‌جا شروع شده است. یوزها امروز راهی ناگویا می‌شوند تا روزهایی متفاوت را شروع کنند؛ روزهایی که رقابت به اوج خود خواهد رسید.