راهی طولانی برای مقصدی بزرگ

ستون آخر

۲۰ ساعت سفر، ۲ پرواز و یک ترانزیت طولانی؛ این چیزی است که تیم امید ایران برای رسیدن به ژاپن پشت سر گذاشت. شاگردان حسین عبدی حالا در اوزاکا هستند و قرار است پس از ۲ روز، راهی ناگویا شوند؛ شهری که از اینجا به بعد، همه چیز برای آنها شکل جدی‌تری پیدا می‌کند. خستگی چنین سفری قابل انکار نیست اما اتفاقاً ارزش این روزهای پیش‌رو در همین است که تیم بتواند فاصله میان یک سفر فرسایشی و شروع مسابقات را به فرصت تبدیل کند. ۲ روز اقامت در اوزاکا می‌تواند زمان مناسبی برای بازیابی بدن‌ها، تنظیم شرایط و رسیدن دوباره به ریتم تمرین باشد؛ بعد هم ناگویا و ۳ مسابقه‌ای که قرار است نبردی تن به تن در سطح بهترین‌های زیر ۲۳ سال فوتبال آسیا باشد. امارات، چین و کره‌شمالی حریفان ایران در مرحله گروهی هستند؛ ۳ مسابقه متفاوت که هر کدام نیاز به برنامه و روی‌کرد خاص خودشان خواهد داشت اما تیم امید فقط برای عبور از یک مرحله به ژاپن نرفته؛ این مسابقات فرصتی است تا نسلی که بخش مهمی از آینده فوتبال ایران را شکل خواهد داد، تجربه بازی در یک رویداد بزرگ آسیایی را به دست بیاورد.سفر سخت تمام شده. از اینجا به بعد، دیگر مسیر اصلی روی زمین فوتبال است. اگر تیم بتواند از همین روزهای کوتاه برای ریکاوری، تمرکز و هماهنگی استفاده کند و بازیکنانی که درگیر رقابت‌های آسیایی باشگاهی و لیگ هستند با آمادگی کامل به اردو محلق شوند، آن ۲۰ ساعت خستگی می‌تواند خیلی زود به خاطره‌ای دور تبدیل شود. ناگویا حالا منتظر تیمی است که باید نشان دهد برای این میدان آماده است.