سرمقاله - سال ۱۳۸۰ را به یاد بیاوریم؛ روزهایی که لیگ برتر فوتبال ایران تازه متولد شده بود و هنوز کسی نمیدانست این رقابت قرار است چه جایگاهی در حافظه فوتبال کشور پیدا کند. از همان نخستین دوره، لیگ آرامآرام تبدیل شد به قرار ثابت فوتبال ایران؛ جایی برای ظهور ستارهها، شکلگیری رقابتهای بزرگ و ساختن خاطراتی که سالها بعد هنوز دربارهشان حرف میزنیم.
حالا ۲۶ سال گذشته است. نسلی که نخستین فصل لیگ را دنبال میکرد، امروز شاید کنار فرزندش بازیها را تماشا کند؛ همان هیجان قدیمی اما در فضایی متفاوت. خیلی چیزها عوض شده؛ از ورزشگاهها و امکانات گرفته تا نسل بازیکنان، مربیان و فناوری. اما یک چیز همچنان پابرجاست: سوت آغاز فصل، دوباره فوتبال را از نو زنده میکند.
در این سالها، لیگ فقط محلی برای تعیین قهرمان نبوده است. بسیاری از ستارههای فوتبال ایران از همین رقابتها به تیم ملی رسیدند، پیراهن باشگاههای بزرگ اروپا را پوشیدند و بخشی از تاریخ فوتبال کشور شدند. خیلی از مربیانی که امروز نامشان برای همه آشناست، روزی از همین نیمکتها شروع کردند.
حالا بیستوششمین فصل آمده تا فصل تازهای از همین قصه را بنویسد. ۱۸ تیم، هزاران هوادار و بازیکنانی که میخواهند نام خودشان را به این تاریخ اضافه کنند.
۲۶ سالگی لیگ یعنی یک نسل کامل از خاطرات؛ اما فوتبال هنوز همان فوتبال است: یک توپ، یک زمین و رؤیایی که با اولین سوت دوباره آغاز میشود.
