حتی آفساید هم از زیبایی‌اش کم نکرد
ضربه نهایی طارمی کیفیت، تمرکز و شخصیت یک گلزن بزرگ را فریاد می‌زد. آن توپ از فهرست گلزنان مسابقه حذف شده اما از حافظه هواداران فوتبال پاک نخواهد شد.
ستون آخر - ورزشگاه برای چند ثانیه منفجر شد. طارمی دست‌هایش را باز کرده بود، نیمکت ایران از جا کنده شده بود و میلیون‌ها ایرانی باور داشتند یکی از بزرگ‌ترین لحظات جام رقم خورده است. چند ثانیه بعد اما پرچم بالا رفت؛ گلی که می‌توانست به یکی از تاریخی‌ترین گل‌های فوتبال ایران تبدیل شود، آفساید اعلام شد. با این حال حقیقت آن صحنه هرگز تغییر نکرد؛ ایران توانسته بود قلب دفاع بلژیک را بشکافد. گل روی تابلو ثبت نشد، اما پیامی که داشت از هر نتیجه‌ای مهم‌تر بود. مقابل تیمی که سال‌هاست در بالاترین سطح فوتبال اروپا رقابت می‌کند و سابقه ایستادن روی سکوی سوم جهان را دارد، ایران نه‌تنها عقب ننشست، بلکه آن‌قدر جسور و بااعتمادبه‌نفس بازی کرد که دروازه حریف را باز کرد؛ حتی اگر قوانین فوتبال اجازه نداد آن لحظه ماندگار شود.
در مرکز این صحنه، مهدی طارمی قرار داشت؛ مهاجمی که بار دیگر نشان داد چرا یکی از مهم‌ترین چهره‌های نسل فعلی فوتبال ایران است. ضربه نهایی او کیفیت، تمرکز و شخصیت یک گلزن بزرگ را فریاد می‌زد. آن توپ از فهرست گلزنان مسابقه حذف شده اما از حافظه هواداران فوتبال پاک نخواهد شد.
سال‌های نه‌چندان دور، گرفتن یک تساوی مقابل تیمی مثل بلژیک آرزو بود. امروز اما حسرت ما برای گلی است که می‌توانست مقابل همین تیم به ثمر برسد. این تفاوت بزرگی است. این یعنی تیم ملی دیگر فقط به دنبال زنده ماندن در مسابقه نیست؛ به دنبال تحمیل خودش به حریفان بزرگ است.قصه این تیم هنوز ادامه دارد. تیمی که توانسته بلژیک را تحت فشار بگذارد، تیمی که توانسته دروازه چنین حریفی را باز کند، حتی اگر چند سانتی‌متر آفساید مانع ثبت آن شده باشد، حق دارد به صعود فکر کند. این ایران، از رؤیا نمی‌ترسد؛ چون یاد گرفته به توانایی‌های خودش ایمان داشته باشد.
