احسان و طعم شیرین زندگی در ۴ جام جهانی
احسان حاجصفی بار دیگر وارد زمین شد؛ همانطور آرام، بیحاشیه و موثر. اما این بار با یک تفاوت مهم
ستون آخر_ دقیقه ۶۵ بازی ایران مقابل نیوزیلند بود که بازوبند کاپیتانی از بازوی مهدی طارمی جدا شد و روی بازوی احسان حاجصفی نشست؛ صحنهای که شاید در هیجان دقایق پایانی بازی ایران و نیوزیلند چندان مورد توجه قرار نگرفت، اما در دل خود روایت مهمی داشت.
صحنهای کوتاه اما پرمعنا، انتقال نماد رهبری تیم به بازیکنی که سالهاست بخشی از حافظه فوتبال ایران شده. حاجصفی وقتی وارد زمین شد، رکوردی را به نام خود ثبت کرد که رسیدن به آن برای هر فوتبالیستی دشوار است.
او با این حضور، به نخستین بازیکن تاریخ فوتبال ایران تبدیل شد که در چهار دوره جام جهانی به میدان رفته و تعداد بازیهایش در این رقابتها را به عدد ۱۰ رسانده. رکوردی که بیش از آنکه حاصل استعداد باشد، نتیجه استمرار، انضباط و اعتمادی است که در طول بیش از یک دهه حضور در تیم ملی به دست آمده.
فوتبال ایران در این سالها ستارههای زیادی دیده، اما تعداد کمی از بازیکنان توانستهاند خود را در میان نسلهای مختلف حفظ کنند. حاجصفی از معدود چهرههایی است که از جام جهانی ۲۰۱۴ تا جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان در بالاترین سطح باقی مانده.
او تغییر نسلها، تغییر مربیان و تغییر سبکهای بازی را تجربه کرده اما جایگاه خود را از دست نداده. احسان سالهاست برای بسیاری از هواداران، یادآور اعتماد و اطمینان است. او هیچگاه پرهیاهوترین ستاره تیم ملی نبود، اما همیشه یکی از قابل اعتمادترین بازیکنانش بود. رکورد ۱۰ بازی در جام جهانی فقط یک عدد نیست؛
خلاصه سالهایی است که با تعهد، مسئولیتپذیری و عشق به پیراهن ایران سپری شدهاند. در شبی که نگاهها به گلها و نتیجه مسابقه دوخته شده بود، تاریخ نیز سهم خودش را برداشت. احسان حاجصفی بار دیگر وارد زمین شد؛ همانطور آرام، بیحاشیه و موثر. اما این بار با یک تفاوت مهم؛ او حالا بیش از هر زمان دیگری بخشی از تاریخ فوتبال ایران است.
منبع:روزنامه فدراسیون فوتبال
