نسلی از پس نسل دیگر
طارمی، جهان‌بخش، حسین‌زاده، نعمتی، بیرانوند و ایری هم از تبار همان نسل مبارز و پارتیزانی هستند که برای تکرار نام و اهتزاز پرچم ایران، سر و دست می‌دهند و سرفرازانه می‌ایستند.
سرمقاله- حدود ۱۳۰۰۰ کیلومتر از تهران تا لس‌آنجلس، محل برگزاری نخستین بازی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ فاصله است اما قرابت درونی این فاصله‌های دور و دراز را به چشم بر هم زدنی تبدیل می‌کند و هر ایرانی با آغاز اولین بازی ایران در جام جهان‌نما، خودش را در استادیوم سوفی لس‌آنجلس می‌بیند که با لباس مزین به پرچم از شدت هیجان روی پاهایش ایستاده، تشویق می‌کند و فریاد «ایران، ایران» سر می‌دهد.
فرقی هم ندارد از کِی و کجا فوتبال را دنبال کرده‌ایم. آیا دوران درخشش ناصر حجازی در ترکیب را درک کرده‌ایم و آیا بازی‌های محکم کریم باقری و احمدرضا عابدزاده را دیده‌ایم یا نه؛ حلقه اتصال ما با تیم ملی، نام ایران است و برای ایران، همه مشتاق جنگیدن و نبرد و مبارزه تا پای جان هستند.
دست شکسته آندرانیک تیموریان برای رساندن تیم ملی به جام جهانی ۲۰۱۴ را یادمان هست، او هم که اکنون مربی تیم ملی شده حتماً یادش هست. طارمی، جهان‌بخش، حسین‌زاده، نعمتی، بیرانوند و ایری هم از تبار همان نسل مبارز و پارتیزانی هستند که برای تکرار نام و اهتزاز پرچم ایران، سر و دست می‌دهند و سرفرازانه می‌ایستند.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
