خودتان را به تاریخ تحمیل کنید!
کار آسانی در پیش نیست ولی ما هم نشان دادهایم که اتفاقاً در روزهای سخت بهترین عملکرد را داریم.
ستون آخر- احسان محمدی - «تاریخ قلمت بشکند اگر ننویسی...» در شبکههای اجتماعی خیلیها موقع مواجه شدن با یک اتفاق این را مینویسند. ولی واقعیت این است که تاریخ سرش آنقدر شلوغ است و اتفاقات مثل گلوله پشت سر هم از راه میرسند و قلم دست قدرتهاست که خیلی گزینش شده و سلیقهای بعضی رویدادها را ثبت میکند و از روی خیلی ماجراها میگذرد.
«تیم ملی فوتبال ایران در سومین دیدار تدارکاتی خود روبروی تیم ملی ایران قرار گرفت!» فکر میکنید تاریخ این را به خاطر میسپارد؟ اینکه یکی از ۴۸ تیم صعود کرده به جام جهانی ۲۰۲۶ به دلایل غیرفوتبالی مجبور شد با خودش دیدار تدارکاتی داشته باشد. این شاید نمونهای عجیب در تمام تاریخ جامهای جهانی باشد اما واقعیت دارد. نمیشود نشست و زانوی غم بغل کرد و مرثیه خواند. یعنی فردا روز که تیم ایران مقابل بلژیک و مصر و نیوزیلند قرار بگیرد خیلی از خود ما که به نوعی برشهایی از تاریخ را مینویسیم هم یادمان میرود و چنان غرق ۹۰ دقیقه میشویم که انگار همه چیز در شرایطی برابر پیش رفته بود.
نه! عدالتی در کار نیست. حریفان با خیال راحت برای حضور در جام جهانی آماده میشوند و ما هنوز بیم و امید صدور ویزا داریم! اگر عدالتی در کار بود نبایدکشورهایی که شهروندان آنها در عملیات ۱۱ سپتامبر و منهدم کردن برجهای دو قلو نقش داشتند بدون دردسر به آمریکا سفر کنند و قوانین محدودکننده مسافرتی علیه ما باشد!
اینها همه البته سنگرهایی برای پناه گرفتن و بهانهجویی نیست. بازیکنان تیم ملی و کادر فنی میدانند که جام جهانی فرصت بینظیری است برای دیده شدن، برای در یادها ماندگار شدن. برای تبدیل شدن به «شیرهای رامنشدنی» یعنی کامرون ۱۹۹۰، برای تحسین شدن مثل بلغارستان ۱۹۹۴، برای ماندگار شدن مثل کرواسی ۱۹۹۸، برای خلق شگفتی مثل ترکیه ۲۰۰۲، برای غریزی بودن مثل غنای ۲۰۰۶، برای غافلگیرکننده بودن مثل اسلواکی ۲۰۱۰، برای دلبری مثل کاستاریکاری ۲۰۱۴، برای جاودانگی مثل کرواسی ۲۰۱۸، برای محبوب شدن مثل مراکش ۲۰۲۲ و ... این افسون جام جهانی است که میتواند از یک تیم آرام و به نظر بیآزار، یک اژدها خلق کند که بزرگان از رویارویی با آن خاکستر شوند. چرا خیال نبافیم که ایران آن تیم باشد؟
کار آسانی در پیش نیست ولی ما هم نشان دادهایم که اتفاقاً در روزهای سخت بهترین عملکرد را داریم و حالا وقتش رسیده که تاریخ را وادار کنیم تا قلم یا کیبوردش را نه برای مرثیه نوشتن بلکه برای حماسه نوشتن کوک کند. تیم ملی فوتبال ایران با تیم ملی فوتبال ایران دیدار تدارکاتی برگزار کرد. این یک روایت مظلومانه است اما ما به «رستمهای تهمتن» فوتبال امیدواریم. امیدوار به اینکه در هر بازی جام جهانی زیر لب بگوییم: « تو شیر پیلافکنی/ بزن که خوب میزنی...»
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
