دومین قاب در خانه
مسیر آمادهسازی مطمئنا بینقص نبوده، اما تیم ملی نشان داده از دل تنگناها هم میتواند سرمایهای به نام امید و همدلی بسازد.
سرمقاله -تیم ملی فوتبال در دومین بازی درونتیمی تدارکاتی خود، آخرین تصویرش در خاک ایران را در فضایی متفاوتتر از همیشه به نمایش گذاشت؛ در استادیوم پاس اکباتان و مقابل دیدگان پیشکسوتان، کارشناسان و اهالی رسانه تا به نوعی بدرقهای نمادین باشد برای ملیپوشان پیش از مسیر جامجهانی ۲۰۲۶. شرایط نهچندان ایدهآل از جمله محدودیتهای برنامهریزی، باعث شد کادرفنی به همین دیدارهای درونتیمی بسنده کند.
آن چه قرار بود با بازیهای تدارکاتی بینالمللی عیار واقعیتری بگیرد، زیر سایه محدودیتها شکل دیگری پیدا کرد؛ تصمیمی اجباری که بیفایده هم نبود. نشانههایی از هماهنگی، اتحاد، شادابی و رقابت درونگروهی دیده شد؛ مؤلفههای مهمی که میتوانند در ادامه، پایههای تیم را محکمتر کنند. اکنون زمان یک مکث حسابشده است؛ چند روز استراحت برای بازسازی جسم و ذهن و پس از آن، سفر به ترکیه آغاز فصل تازهای از آمادهسازی خواهد بود؛ جایی که تیم ملی با بازیهای تدارکاتی جدیتر، خود را در معرض سنجشی دقیقتر قرار میدهد. مسیر آمادهسازی مطمئنا بینقص نبوده، اما تیم ملی نشان داده از دل تنگناها هم میتواند سرمایهای به نام امید و همدلی بسازد. این بازی، پایان نیست؛ شروعی است برای آزمونی بزرگتر.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
