تنها تعهد است که می‌ماند

گزارش یک- نوبت صبح، نوبت عصر. تمرین این روزهای تیم ملی فوتبال ایران در این دو نوبت برگزار می‌شود. صبح‌ها تمرینات بدنی در مرکز پک دنبال می‌شود و عصرها صدای مربیان و بازیکنان در زمین چمن شماره یک مرکز ملی به گوش می‌رسد. در مرکز ملی همه با جدیتی مثال‌زدنی مشغول به انجام وظیفه هستند.

 از بازیکنان جوان‌تر که آمده‌اند تا به چشم سرمربی و اعضای کادرفنی تیم ملی بیایند، تا بزرگ‌ترها و باتجربه‌ترها که حمایت‌گر جوان‌ترها هستند و برای چندمین جام‌جهانی خود با انگیزه‌ای فراتر از حد تصور مهیا می‌شوند. هر روز دروازه‌بانان در یک سو مشغول تمرین تخصصی با مربیان خود هستند و مربیان کادرفنی نیز در سمت و سویی دیگر با ملی‌پوشان تمرین می‌کنند.

 در میانه‌های میدان و در نقطه‌ای که به همه‌جای زمین تسلط دارد، امیر قلعه‌نویی ایستاده و عمل‌کرد تک‌تک بازیکنانش را زیرنظر می‌گیرد.

 تنها یک اشتباه کافی است تا قلعه‌نویی با نگاهی جدی یا تذکر کلامی، بازیکن را به دقت فرا بخواند. فرقی ندارد بازیکن ۲۰ ساله باشد یا ۳ جام‌جهانی دیده باشد؛ در این میدان همه یک‌سان‌اند و هر اشتباه توسط هر بازیکنی می‌تواند زمینه‌ساز شکست باشد.

 قلعه‌نویی پابه‌توپ می‌شود و همراه با شاگردانش بازی می‌کند، بازی را نگه می‌دارد و نکات فنی‌اش را فریاد می‌زند، مربیان‌اش را فرا می‌خواند تا تاکتیک‌های متفاوتی را گوش‌زد کند و در نهایت؛ دیرتر از همه بازیکنان زمین را ترک می‌کند.

درست زمانی که نورهای زمین چمن در حال خاموش شدن است و بازیکنان به هتل رفته‌اند. قلعه‌نویی این موقعیت را بهتر از هر کسی می‌شناسد، او سال‌ها بازیکن ملی و مربی باشگاهی بوده و بازی‌های سخت و تورنمنت‌های دشواری را پشت‌سر گذاشته.

شاید این روزها تجربه‌هایی که امیر در تیم ملی، استقلال، سپاهان، مس، تراکتور و ... کسب کرده هر روز از جلوی چشمانش مرور شوند. این گزارش کوتاهی از هر روز تیم ملی است؛ تیمی که از سرمربی، کاپیتان و مربیانش گرفته تا بازیکنان جوان و مسئولان تدارکاتش، می‌دانند تنها تعهد است که باقی می‌ماند و این خانواده اهمیت تهعد را بهتر از هر کس دیگری می‌داند. تعهدی برای ایران، برای یک پرچم، یک هدف واحد و یک ملت قهرمان.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال