وقتی با همه فرق داری!
در بین ۱۱ بازیکن داخل زمین، یک نفر هست که ۹۰ دقیقه و یا حتی بیشتر، اختیارات و وظایفی بسیار متفاوتتر از ۱۰ نفر دیگر دارد.
ستون آخر- فوتبال یک بازی ۱۱ نفره و شاید بتوان گفت تیمیترین فعالیت ورزشی دنیاست. جایی که ۱۱ نفر در زمین، بیش از ۱۱ نفر روی نیمکت، دهها نفر کنار تیم و هزاران هزار نفر نیز روی سکوها؛ همه و همه برای یک هدف واحد که پیروزی است، در جایگاه خود تلاش میکنند. وظایف این ارکان با دیگری تفاوت دارد اما چیزی که آنها را کنار هم مستحکم کرده، هدف است و چه هدفی بالاتر از درخشش نام کشورت در فستیوال بهترینهای دنیا؟
در بین این تفاوتها اما بعضی از بقیه چشمگیرترند. در بین ۱۱ بازیکن داخل زمین، یک نفر هست که ۹۰ دقیقه و یا حتی بیشتر، اختیارات و وظایفی بسیار متفاوتتر از ۱۰ نفر دیگر دارد. خیلیها دروازهبان را تافتهای جدابافته میدانند. شماره یک، ۱۲ و یا ۲۲ای که گاهی یک ملت دهها میلیون نفری را در یک جام حفظ میکنند و گاهی هم رؤیای یک ملت را بر باد میدهند. دروازه ایران همیشه آشیانه عقابهایی بوده که آنقدر خوب درخشیدهاند که افسانه و اسطوره شدهاند. همین اسم ناصر حجازی، احمدرضا عابدزاده و ... که پشت اسم هر سنگربان بیاید، ناخودآگاه پر سیمرغ آتش گرفته و قصه اسطورهای برای نفر جدید شروع میشود. تیم ملی این روزها ۴ مرد متفاوتپوش دارد؛ ۴ پسری که رؤیای خود را در جام جهانی دنبال میکنند و تجربه خوبی هم کسب کردهاند. علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی، پیام نیازمند و محمد خلیفه همان ۴ مرد خاص تیم ملی هستند، ۴ نفری که تحقق رؤیای تاریخسازی ایران در آمریکا به آنها بستگی خواهد داشت.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
