ستون ویژه
چمدانها پر از هوای غربت و در جیبها وعدههای رنگین
نشانههای یک زندگی دیگر در سرزمین دوردست رویاها
آنها گفتند بیا، اینجا همه چیز هست، گونههای رویاها، ماشین و امکاناتی که سر به فلک میکشند
مکث کردم و صدای وطن در گوشم پیچید، عطر قرمهسبزی و خنده کودکی که در کوچهها میدوید
اینجا نه خانهها به وسعت وعدهها که به وسعت قلب مردمانش است، نه ماشینها که اراده مردمانی است که چرخ زندگی را میچرخانند
برای آن همه چیز آنجا، هیچ چیز اینجا را نفروش، چون در این خاک چیزی است که هیچ جای دیگر پیدا نمیکنی؛ «هویت»
حالا در قاب تلویزیون هستیم، نه برای نمایش داشتهها بلکه برای فریادِ بودن، برای گفتن اینکه گاهی برگشتن، شکفتن است
و عشق به وطن بهترین دلیل تمام نه گفتنهاست
گلنوش خسروی، دختر ایران
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
گزارش خطا
پسندها:
قاب خاطرات
عکس
آخرین اخبار
پر بازدید