فوتبال برای مردم، مردم کنار فوتبال
ستون آخر - احسان محمدی - یک تیم فوتبال گاهی حتی قبل از سوت آغاز بازی، مسابقه را به حریف واگذار میکند. آن هم زمانی است که «هوادارانش» دل با بازیکنان و مربی نداشته باشند، دوستشان نداشته باشند، به آنها باور نداشته باشند و بگویند «بازیکنان از ما نیستند و برای ما بازی نمیکنند»، اینطور پشت تیم خالی میشود، بخت از آنها رو برمیگرداند و بدشانسی و بعد شکست تیم را بغل میکند ...
دشمنان زیرکی در طول سالهای گذشته با کشف این راز تمام تلاششان را کردند تا میان تیم ملی و حتی فوتبال (به عنوان یک نقطه وصل عمومی) و مردم شکاف بیندازند. بگویند «فوتبالیستها به فکر شما نیستند»، «برای چه فوتبال را دنبال میکنید؟»، «اینها یک مُشت کاسب هستند، این تیم ملی نیست و ...»
شکی در این نیست که برخی از جوانان سبکسر هم با رفتارهای غلط و نمایش سبک زندگی لوکسی که با سفره مردم/هواداران خیلی فاصله داشت خطا کردند اما انگار همه ما گاهی نیاز داریم که موج سهمگینی از راه برسد و به کشتیمان بخورد تا سفت همدیگر را بغل کنیم و ببینیم هیچکس را در این سرزمین جز همدیگر نداریم!
جنگ ۴۰ روزه تن و روحمان را زخمی کرد، عزیزانی را به خاک سپردیم، زیرساختهای ورزشی از «لامرد» گرفته تا «آزادی» و «مرکز ملی فوتبال» مورد حمله قرار گرفت اما حلقههای گسسته را گره زد، فوتبال کنار مردم ماند، باشگاهها به میدان آمدند، بسیاری از بازیکنان فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی در خیابان و رسانه، در لباس هلال احمر و در میدان کمکرسانی نشان داد پسران و دختران این سرزمین هستند و «تا پای جان، برای ایران» میمانند. این اتفاق مبارک را قدر بدانیم. جام جهانی را در پیش داریم و نگذاریم دوباره موریانههای شوم به بهانههای مختلف به تن «تیم ملی فوتبال» رخنه کنند. متقابلاً وظیفه بازیکنان و کادر فنی است که بیش از گذشته آغوششان را برای مردم باز کنند. آن وقت یک «ایران» پشت تیم خواهد بود، آن وقت بعد از پیروزی در جام جهانی پرچم «ایران» در قلب خیابانهای «آمریکا» با باد خواهد رقصید... این پیوند را محکمتر کنیم: «فوتبال برای مردم، مردم کنار فوتبال».
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال
