سرمقاله - در کنار ابعاد سیاسی، نظامی و ژئوپلیتیک، توقف جنگ را میتوان از زاویهای اجتماعی نیز مورد توجه قرار داد؛ جایی که «سرمایه اجتماعی» و انسجام ملی، بهعنوان یکی از مهمترین مؤلفههای تابآوری یک کشور، خود را بهروشنی نشان میدهند. در این میان، نقش فوتبال ایران بسیار قابل تأمل است.در هفتههای گذشته، فوتبال صرفاً یک پدیده ورزشی باقی نماند، بلکه به یک بستر ارتباطی مؤثر میان اقشار مختلف جامعه تبدیل شد. اقداماتی نظیر حضور بازیکنان تیم ملی با تصاویر شهدای کودک در دیدارهای دوستانه و همراهی آنان با نمادهایی چون کولهپشتی کودکانه به یاد دانشآموزان شهید مدرسه شجرهطیبه میناب واجد کارکردی فراتر از پیامهای نمادین بود؛ این رفتارها به تقویت همدلی عمومی و بازنمایی رنج مشترک کمک کرد.
از سوی دیگر در کنار آسیبدیدگی بالغ بر چهل میلیارد تومانی مجموعه مرکز ملی فوتبال ایران در پی حملات آمریکایی - صهیونیستی که خود مبین تهاجم به زیرساختهای غیرنظامی از سوی دشمنان است، مشارکت چهرههای فوتبالی در فعالیتهای امدادی، از جمله حضور در جمع نیروهای داوطلب هلالاحمر و همراهی با پویشهایی مانند «جان فدا»، نشاندهنده نوعی مسئولیتپذیری اجتماعی در میان ورزشکاران است که میتواند به الگوسازی در سطح جامعه منجر شود. این روند، بهویژه با حضور فعال بانوان فوتبالیست در عرصههای مختلف، به شکلگیری تصویری فراگیرتر از همبستگی ملی انجامید.
در مجموع، میتوان گفت فوتبال در این مقطع، نقشی مکمل اما مؤثر در حفظ انسجام اجتماعی ایفا کرد. تجربه اخیر نشان داد که ظرفیتهای فرهنگی و ورزشی، در شرایط بحران، میتوانند به تقویت وحدت ملی کمک کرده و بهعنوان عاملی پشتیبان در کنار سایر مؤلفههای قدرت ملی قرار گیرند و به نوعی قوت بازوی نیروهای جان بر کفی باشند که برای حراست و پاسداری از کیان ایران تا آخرین قطره خون مقاومت میکنند.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال