گزازش یک_ سارا عسکری، مدیر رسانه‌ای تیم ملی فوتسال بانوان ایران - وقتی سوت آغاز نخستین مرحله اردوی انتخابی تیم ملی فوتسال بانوان به صدا درآمد، شاید کمتر کسی تصور می‌کرد این فقط یک اردوی ساده برای انتخاب چند بازیکن باشد. اما حالا بعد از برگزاری سه مرحله فشرده و هدفمند، مشخص است که ماجرا بسیار فراتر از یک انتخاب مقطعی بوده؛ این آغاز یک پروژه بزرگ است، پروژه‌ای چهار ساله برای ساختن تیمی که دوباره رویای جهانی را در سر دارد.
در سه مرحله اردوی انتخابی، ۷۲ بازیکن از رده‌های نوجوانان و جوانان زیر ذره‌بین دقیق کادر فنی قرار گرفتند. ۷۲ نام، ۷۲ انگیزه، ۷۲ داستان متفاوت؛ دخترانی که با امید پوشیدن پیراهن تیم ملی پا به سالن گذاشتند و برای هر توپ، برای هر متر دویدن و برای هر فرصت، جنگیدند. فضای اردوها، فضای رقابت بود؛ رقابتی سالم اما بی‌امان. اینجا جایی بود که آینده فوتسال بانوان شکل می‌گرفت.

برای نخستین‌بار، تیم ملی با یک برنامه مدون چهار ساله وارد مسیر تازه‌ای شده است. برنامه‌ای که فقط به امروز فکر نمی‌کند، بلکه افقش روشن و بلندمدت است. در این ساختار جدید، بازیکنان نه‌تنها در یک اردو، بلکه به‌صورت مستمر ارزیابی می‌شوند. عملکردشان ثبت، تحلیل و مقایسه می‌شود تا هیچ استعدادی از چشم دور نماند و هیچ فرصتی بدون بررسی دقیق از دست نرود. این یعنی پایان نگاه کوتاه‌مدت و آغاز یک سیستم حرفه‌ای و پایدار.
شهرزاد مظفر، سرمربی تیم ملی  که خاطره درخشش در میادین بزرگ را در کارنامه دارد، بار دیگر رویای جام جهانی را در ذهنش زنده کرده است. 
اما این رویا، یک آرزوی صرف نیست؛ بر پایه برنامه‌ریزی، پشتوانه‌سازی و جسارت در جوان‌گرایی بنا شده است. او می‌خواهد نسل تازه‌ای از آینده‌سازان را در کنار ستون‌های باتجربه تیم قرار دهد؛ ترکیبی از شور جوانی و عقلانیت تجربه. بازیکنان بزرگ و امتحان‌پس‌داده در کنار نوجوانانی که بی‌پروا می‌دوند و از نام‌ها نمی‌ترسند.
سه مرحله اردو فقط یک فرآیند انتخاب نبود؛ یک پیام روشن داشت: درِ تیم ملی به روی استعدادها باز است. هر بازیکنی که شایستگی داشته باشد، می‌تواند دیده شود. این گستردگی انتخاب‌ها، رقابت را عمیق‌تر و انگیزه را چند برابر کرده است. حالا دیگر هیچ جایگاهی تضمین‌شده نیست و هر پیراهنی باید هر روز دوباره به‌دست بیاید.
آنچه امروز در حال شکل‌گیری است، صرفاً آماده‌سازی برای یک تورنمنت نیست؛ این طراحی آینده فوتسال بانوان است. مسیری چهار ساله که قرار است تیمی بسازد جوان‌تر، سریع‌تر، تاکتیکی‌تر و البته تشنه‌تر برای موفقیت. تیمی که نه‌تنها در آسیا، بلکه در سطح جهان حرف برای گفتن داشته باشد.
اردوهای انتخابی  در سال جدید نیز ادامه خواهد داشت. تاکنون ۷۲ بازیکن دیده شدند، برخی به مرحله بعدی خواهند رسید و برخی دیگر با انگیزه‌ای بیشتر بازخواهند گشت. این چرخه ادامه دارد؛ چرخه‌ای از تلاش، رقابت، رشد و ساختن.
رویای جام جهانی دوباره زنده شده است. این‌بار با نقشه راه، با پشتوانه‌ای گسترده و با نسلی که آمده تا آینده را بسازد. فوتسال بانوان در آستانه یک پوست‌اندازی بزرگ قرار دارد؛ پوست‌اندازی‌ای که می‌تواند چهار سال دیگر، ما را به تماشای صحنه‌ای ببرد که دوباره نام ایران با افتخار در جهان طنین‌انداز شود.