جهانبخش:صعود به مرحله حذفی جام جهانی یک رویاست/چند سال خوب از فوتبال من باقی مانده است

به گزارش سایت رسمی فدراسیون فوتبال،علیرضا جهانبخش در یک گفت و گوی مفصل با سایت فدراسیون بین المللی فوتبال درباره استقبال از هوادارانی که در قزوین برای دیدنش مشتاق هستند و با او عکس سلفی می‌گیرند، عنوان کرد: وقتی مردم متوجه می‌شوند که به خانه بازگشته‌ام، زنگ خانه ما را می‌زنند. پدر و مادرم در طبقه چهارم زندگی می‌کنند و من پایین می‌روم تا چند عکس با مردم بگیرم و با هم صحبت کنیم. این کار را حداقل 10 بار در روز انجام می‌دهم.فوتبال یک حرفه است که شاید 15 یا 20 سال طول بکشد. پس از آن، مردم به یاد می‌آورند که به‌عنوان یک فرد چه رفتاری داشتید. یکی دو بار گفتم شاید این بار پایین نروم، اما پدر و مادرم به من می‌گویند برو؛ مردم می‌خواهند به تو عشق و احترام بدهند. حق با آنهاست. شما باید متواضع باشید و معمولی رفتار کنید. شاید استعدادی در فوتبال داشته باشم، اما بسیاری از افراد هستند که از استعدادهایی بهره می‌برند که من ندارم.

وی درباره قهرمانی فصل گذشته با فاینورد گفت: هفت فصل را در هلند گذراندم و عملکرد خوبی داشتم. با این حال نیاز به کسب یک جام داشتم. قهرمانی لیگ با تیمی چون فاینورد با هواداران فوق‌العاده‌ای که داریم، چیزی است که آن را در ادامه زندگی همیشه به یاد می‌آورم. نمی‌دانستم چه چیزی در انتظار من است، اما زمانی که در سالن شهر به بالکن می‌روید، می‌بینید خیابان‌ها پُر از مردم است. گفتند 150 تا 200 هزار نفر در این جشن شرکت کردند که دیوانه‌کننده بود.

جهانبخش درباره حضور در چهارمین جام جهانی اظهار داشت : هر روز تلاش می‌کنم تا به این مهم برسم. بازی در جام جهانی یک رویاست و رسیدن به این مهم در سن 20 سالگی یک اتفاق باورنکردنی بود. برای جام جهانی چهارم باید ببینیم چه می‌شود. این چیزی نیست که همیشه رخ بدهد. تمام تلاشم را می‌کنم تا به جام جهانی بروم و خودم و خانواده‌ام به آن افتخار کنیم.

وی درباره جام جهانی 2026 که در 16 شهر مختلف کشورهای آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار می‌شود،اظهار داشت: این دوره جام جهانی واقعاً منحصر به فرد است و با بازیکنان تیم ملی در این باره صحبت می‌کنیم. هواداران بسیار بسیار زیادی از ایران در آمریکا و کانادا حضور دارند. من هم‌تیمی‌های مکزیکی هم داشته‌ام. مردم مکزیک با فوتبال زندگی می‌کنند و فضای ویژه‌ای بر این جام حاکم خواهد بود. تیم ملی نسل شگفت‌انگیزی داشت که به سه دوره پیاپی جام جهانی رسید. حس می‌کنم می‌توانیم به یک دوره دیگر جام جهانی برسیم و از مرحله گروهی عبور کنیم. صعود به دور حذفی برای کشورمان یک رویاست. همچنین تلاش می‌کنیم قهرمان جام ملت‌های آسیا شویم و این بزرگترین انگیزه ماست. هنوز کارهای انجام نشده‌ای در تیم ملی داریم.

جهانبخش درباره مثلث طلایی تیم ملی ایران که با حضور خودش به همراه مهدی طارمی و سردار آزمون تشکیل می‌شو،تصریح کرد: طارمی و آزمون بازیکنان و شخصیت‌های شگفت‌انگیزی هستند. خارج از زمین هم رابطه‌ای عالی با هم داریم که این مسئله در زمین به ما کمک می‌کند. آنها در هر تیمی که بودند، عملکرد بسیار خوبی داشته‌اند و همیشه آنها را دنبال می‌کنم.

 وی درباره دوره سه ساله حضور خود در برایتون بین سال‌های 2018 تا 2021 گفت: دوره‌ای عالی در این تیم داشتم. برایتون شهری فوق‌العاده بود و باشگاه پروژه بزرگی داشت. شما می‌توانید ببینید که آنها به کجا رسیده‌اند. از لحاظ فوتبالی می‌توانست شرایط برای من بهتر پیش برود، اما در فوتبال همیشه بالا و پایین وجود دارد.

وی درباره گل زیبای خود به چلسی در ژانویه 2020 با ضربه‌ای آکروباتیک  گفت: چنین گل‌هایی در ایران و تیم نایمخن زده بودم، اما انجام این کار در چنین سطحی و مقابل چنین تیم خوبی برای من حسی متفاوت داشت. واکنشی که پس از آن گل دریافت کردم، به‌ویژه از سوی مردم ایران دیوانه‌کننده بود. من فرزندی ندارم، اما اگر صاحب فرزند شوم، این یکی از گل‌هایی است که به آنها نشان می‌دهم.

 جهانبخش درباره آرنه اشلوت که فاینورد را به قهرمانی اردویژه رساند و هدایت لیورپول را بر عهده گرفت، اظهار داشت: آرنه در تیم آلکمار هم فراتر از یک دستیار بود. می‌دانستم او، سبک بازی و فلسفه‌اش چقدر خوب بود. اشلوت بزرگترین بخش از کاری بود که فاینورد در سه سال گذشته انجام داد. آرنه بسیار باهوش بود و در این مدت، بهترین مربی هلند محسوب می‌شد. او می‌دانست چه می‌خواهد و این موضوع را برای بازیکنان شفاف کرد. اشلوت شایسته این انتقال خوب است.

 وی درباره مقصد بعدی خود پس از پایان قرارداد با باشگاه فاینورد گفت: گزینه‌های پیش روی خودم را می‌بینم و بررسی می‌کنم که بهترین انتخاب برای من چیست. هنوز 30 ساله هستم و حس می‌کنم چند سال خوب از فوتبال من باقی مانده است. می‌خواهم تا زمانی که ممکن است، در سطح بالا بازی کنم.

جهانبخش درباره توصیه‌هایی که خطاب به هم‌تیمی‌های جوان خودش می‌کند، گفت: همان بچه‌ای هستم که یک دهه پیش حرفه‌ای شدم. بسیار اهل رقابت هستم و به همه فشار می‌آورم که بهترینِ خودشان باشند. می‌خواهم هر روز باعث پیشرفت هم‌تیمی‌هایم شوم. تلاش می‌کنم با نسل جدید حرف بزنم و به آنها بگویم چه چیزی بهتر است. همیشه تلاش می‌کنم به جوانان بگویم که فوتبالیست شدن، موهبتی است که از خداوند دریافت می‌کنیم. این یک امتیاز برای ماست که فرصتی برای نمایش استعدادهای خودمان داریم.