بر طبل شادانه بکوب؛آخر هفتهی جهانی به کام «فوتبال ایرانی»
تیم ملی در نخستین گام از جادهای که به جام جهانی ۲۰۲۶ میرس هنگکنگ چین را با نتیجه ۴-۰ شکست داد. همیشه نخستین گام، گام دشواری است به ویژه برای تیم ملی بزرگسالان که بازیکنان داخلی و خارجیاش فرصت زیادی برای تمرین کنار هم ندارند.
احسان محمدی؛ سایت رسمی فدراسیون فوتبال- فوتبال تهاجمی، پیروزی پر گُل، نظم تیمی، شادی مردم و امیدوار شدن به آینده. این چیزی است که عموم مردم از «تیمهای ملی فوتبال» میخواهند فارغ از اینکه حریفان چه کسانی باشند.
در شبی پاییزی و در ورزشگاه پیر آزادی، شاگردان امیر قلعهنویی کوبنده بازی را آغاز کردند و در حالیکه هواداران خانم هم با فریادهای بلند آنها را به حمله وادار میکردند با دبل سردار آزمون جلو افتادند.
دو ضربه زمینی دقیق به گوشه دروازه تعداد گلهای ملی مردی که این روزها قلب هواداران آس رُم ایتالیا و البته ژوزه مورینیو را فتح کرده به گلهای کریم باقری نزدیک کرد. او حالا با ۴۹ گل ملی تنها یک گل کمتر از آقا کریم دارد.
پس از این گل و علیرغم حملات متعدد و تغییر پیاپی تاکیتک تیم به گلهای بعدی نرسید، بدشانسی و البته گاهی از خودگذشتگی بیاندازه کار را به دقایق پایانی کشاند، جایی که مهدی طارمی بالاخره با یک ضربه دقیق پای چپ گل زد و رامین رضاییان ضربه کاشته زیبایی را به تور رساند و بعد دوان دوان به میانه زمین آمد تا در آغوش علیرضا بیرانوند جا بگیرد. لحظهای برای فراموشی جدال پر حاشیه پرسپولیس_سپاهان در فوتبال داخلی. وقتی صحبت از «تیم ملی ایران» میشود ما به این ثانیهها نیاز داریم، جایی که همه چیز باید فدای ایران شود، نثار ایران شود …
پیروزی چهارگله در دیدار نخست مقابل تیمی که در لحظاتی به خوبی مقاومت میکرد شب خوشایندی را برای بازیکنان و هوادارانی که روی سکوها تشنه گل بودند رقم زد.
عصر جمعه اما نوبت نسل دیگری بود تا برای آینده به قلبمان قوت ببخشند. تیم ملی نوجوانان زیر ۱۷ سال که جام جهانی اندونزی را از یک سری مسابقات معمولی به رقابتهای داغ تبدیل کردند با پیروزی مقابل نیوکالدونیا موفق شدند یک اتفاق غیرممکن را رقم بزنند.
تعارف را کنار بگذاریم، شبی که قرعهکشی مرحله گروهی انجام شد اولین نکته همگروهی با برزیل و انگلیس بود که عملاً این تصور را ایجاد کرد که بازیکنان ما برای تفریح به اندونزی خواهند رفت، جایی که دو قدرت بزرگ هستند ما چه شانسی داریم؟
جمعه عصر اما ما با خیالی آسوده از صعود در گروهی که نامش «مرگ» بود از فوتبال لذت بردیم، از شانه به شانه ایستادن کنار برزیل و انگلیس و لذت بردیم که در یک کارزار جهانی درخشان ظاهر شدیم.
پیروزی مقابل برزیل شاید مهمترین پیروزی تاریخ فوتبال ما مقابل طلاییپوشان تا این لحظه است، برزیل را در فوتسال و فوتبال ساحلی برده بودیم اما فوتبال حکایت دیگری دارد آن هم در این رده که کسی برای ما بختی قائل نبود.
نمایش مقابل انگلیس هم آنقدر سزاوارانه بود که حسین عبدی سرمربی تیم بعد از ناکامی در آخرین ثانیهها چند بار عذرخواهی کرد که انگلیس را شکست ندادیم.
بازی همانطور که انتظار میرفت با تسلط ایران و حملات دامنهدار شروع شد، کالدونیا با بضاعتی که داشت متمرکز دفاع کرد، زیر توپ زد و بازی تخریبی -بدون خشونت- را در دستور کار قرار داد.
در نیمه اول امیر محمد رزاقینیا دو بار گلزنی کرد و یک پنالتی را با بدشانسی به تیر کوبیدیم.
در نیمهدوم هم رضا غندیپور، عسکری و کسری طاهری موفق شدند سه گل دیگر به ثمر برسانند تا بازی با نتیجه ۵-۰ به سود ایران خاتمه یابد.
ماجراجویی شاگردان عبدی که این روزها چشم و چراغ یک ملت شدهاند کماکان ادامه دارد.
این نه یک صعود با بخت و اقبال و اما و اگر بلکه یک دستاورد محترم در جان جهانی است. مبارک همه.
هفته درخشانی برای فوتبال ملی بود، زمان آن رسیده که فراتر از عناوین روی کاغذ و رنگینگها یا مرور خاطرات قهرمانیهای گذشته در دل تاریخ، روی سکو برویم، افتخاراتی کسب کنیم که مردم را خوشحالتر کند. این نسل همه را امیدوار کرد.
داور: ایوو مندز(بولیوی)
کمکها: کارلوس تاپیا و راجر اوریانا(بولیوی)
کارت زرد: علیرضا هماییفرد از ایران/ اینینه هونا از نیو کالدونیا
کارت قرمز: _
گل: امیر محمد رزاقینیا(۱۷ و ۳۴) رضا غندیپور(۷۶) محمد عسگری(۶+۹۰) و کسری طاهری(۸+۹۰) برای ایران
ترکیب ایران: آرشا شکوری،عرفان درویش عالی،حسام نفری،نیما اندرز(۵۶_ محمد عسگری)،علیرضا همایی فرد،امیر محمد رزاقی نیا،ابوالفضل زمانی(۸۲_ علیرضا شریفی)، یعقوب براجعه،ماهان صادقی(۶۸_ ابوالفضل ذلیخایی)، اسماعیل قلی زاده(۴۶_ کسری طاهری) و ابوالفضل موردی(۵۶_ رضا غندیپور)
سرمربی: حسین عبدی
ترکیب نیوکالدونیا: نیکولاس کوتران، بایرون گوهوپه(۵۷_داوید چاما) گرگوری دیکو، وادریا هانیه، اینینه هونا، نوما پامانی(۶۸_ کیلیان ویاکو)، باپتیست کوتران(۶۸_ جین فیلیپ آنجکستین)، آنتونی لوی(۵۷_ رونالد انگانیانه)، جیسریم اوپا، جین یوس سایکو(۷۴_ سیمون یو)، پائول کائزه
سرمربی: لئوناردو لوپز
